ἀγελαστικός
ἀγελαστικός, gregarious, social
ἀγελαστικός, ή, όν,
- gregarious, social, Ph. 2.202, Max.Tyr. 21.7.
sociable
ζῷον
ref. al hombreβίος
ἀγελαστικός, ή, όν [ᾰγ] qui vit en troupe ou en société, sociable, Phil. 2, 202, etc.
Étym. ἀγελάζω.
ἀγελαστικός, in Herden lebend, gesellig, ζῷον, βίος, Sp.