ἀδιάβατος
ἀδιάβατος, not to be passed
ἀδιά-βᾰτος, ον,
- not to be passed, ποταμός, νάπη, X. An. 2.1.11, HG 5.4.44; ὄρη Them. Or. 16.206d.
- II Act., not striding, closed, σκέλη AB 343.
1 que no puede atravesarse
ποταμός
νάπη
ὄρη
• de la división entre buenos e impenitentes, Gr.Nyss.M.46.84B.
2 que no puede dar un paso, AB 343.
ἀ·διάβατος, ος, ον [βᾰ] qu’on ne peut traverser, infranchissable, Xén. An. 2, 1, 11, etc.
Étym. ἀ, διαβαίνω.
ἀδιάβατος, ον, unübergänglich, ποταμοί Xen. An. 2.1.9 ; νάπος Hell. 5.4.44. Bei B.A. 343 auch ὁ μὴ δυνάμενος εὐκόλως διαβῆναι.
ἀδιάβατος
- not to be passed, ποταμός, νάπος Xen.