ἀλλοειδής

ἀλλο-ειδής, ές

• of different form, τοὔνεκʼ ἄρʼ ἀλλοειδέα (trisyll., but perh. ἀλλοϝιδέα φαινέσκετο πάντα ἄνακτι Od. 13.194, cf. Plu. Strom. 2, Plot. 6.8.18. Adv. -δῶς, f.l. for στυλοειδῶς, Epicur. Ep. 2 p.47 U.

ἀλλοειδής, ές, anders ausschend, Hom. einmal, Od. 13.194 τοὔνεκʼ ἄρʼ ἀλλοειδέα φαινέσκετο πάντα ἄνακτι, entweder dreisilbig zu lesen, oder, wenn man die v.l. φαίνετο vorzieht, fünfsilbig, mit verdoppeltem Digamma, ἀλλοειδέα φαίνετο. Vgl. Buttmann Lexil. 2.270.
• Adv. -δῶς Diog.L. 10.104. l.d.

ἀλλοειδής

-ές

[ἄλλος + εἶδος.]

Of another, i. e. of strange, appearance: ἀλλοειδέα φαινέσκετο πάντα Od. 13.194 (ἀ. to be scanned in three long syllables; v. l. ἀλλοειδέʼ ἐφαίνετο).

ἀλλοειδής , or ἀλλο-ϊδής, only neut. pl. ἀλλοϝϝειδἔ or ἀλλοϝιδέα: differentlooking, strange-looking, Od. 13.194† (cf. Od. 16.181).

ἀλλοειδής εἶδος

• of strange appearance, neut. pl. ἀλλοειδέα (which must be long-long-long), or ἀλλοϊδέα (which must be long-short-short-long), Od.