ἀλλόγνωτος
ἀλλόγνωτος, mis-known, unknown
ἀλλό-γνωτος, ον,
- = foreg., δῆμος Od. 2.366.
desconocido, extraño
δῆμος
ἤθη
ἀλλό·γνωτος, ος, ον, étranger (litt. connu des autres) Od. 2, 366.
Étym. ἄ. γιγνώσκω.
ἀλλόγνωτος, andern bekannt, d.h. mir oder uns unbekannt, fremd, Hom. einmal, Od. 2.366 ἀλλογνώτῳ ἐνὶ δήμῳ, v.l. ἀλλογνώτων Apoll. Lex.Hom. 22.16, v.l. ἀλλογνώστῳ Scholl., vgl. Eust. p. 1450.62.
ἀλλόγνωτος
[ἄλλος + γνω-, γιγνώσκω.]
App., known to be other; hence, strange, foreign: δήμῳ Od. 2.366.
ἀλλόγνωτος : known to others, i. e. foreign, Od. 2.366†.
ἀλλόγνωτος
- mis-known, unknown, Od.