ἀλυσιτέλεια
ἀλυσιτέλεια, damage, prejudice
ἀλῡσῐ-τέλεια, ἡ,
- damage, prejudice, Plb. 4.47.1.
inconveniente, desventaja
ἀ. καὶ δυσχρηστία
ἀλυσιτέλεια, ας (ἡ) [ῡῐ] dommage, perte, Pol. 4, 47, 1.
Étym. ἀλυσιτελής.
ἀλυσιτέλεια, [ῡ], ἡ, Schaden, Verlust, Pol. 4.47.