ἀλύσκω
ἀλύσκω, to flee from, shun, avoid, forsake
- flee from, shun, c. acc., Il. 10.371, Od. 12.335, Hes. l.c., Pi. P. 8.16, A. Pr. 587, etc.: rarely c. gen., S. Ant. 488, El. 627: abs., escape, ὅθεν οὔπως ἦεν ἀλύξαι Od. 22.460; προτὶ ἄστυ ἀλύξαι Il. 10.348; ἄλυξεν ἐν Γερήνῳ he escaped by staying in Gerenus, Hes. Fr. 16.
- II = ἀλύω, wander restlessly, A.R. 4.57.
I intr. salvarse, escapar, librarse
ὣς ὁ τὸν οὐ δύνατο μάρψαι ποσίν, οὐδ' ὃς ἀλύξαι
μεμαῶτα καὶ ἐσσύμενόν περ ἀλύξαι
αὐτὸς δ' εἴ πέρ κεν ἀλύξῃς
aunque tú mismo te salvesμοῖρ' ἐστὶν ἀλύξαι
ὅθεν οὔ πως ἦεν ἀλύξαι
de donde no había escapatoria
• c. constr. prep.
μή πως προτὶ ἄστυ ἀλύξῃ
ἄλυξεν ἐν ... Γερήνῳ
se salvó en Gerenoδιὰ πρηῶνος
• c. gen. librarse de
κακότητος
μόρου
θράσους
ἐκ πολέμοιο
II tr.
1 esquivar, eludir, evitar a pers.
τὸν μέν τ' ἤλυξε πόδεσσι φεύγων
ἑταίρους
Σκύλλην θ' ἣν οὔ πώ ποτ' ἀκήριοι ἄνδρες ἄλυξαν
οὔ νιν ἄλυξεν
• esp. a la muerte y la desgracia en sus diversas formas
κῆρας
κῆρα μέλαιναν
ὄλεθρον
θάνατον καὶ κῆρας
χρέος καὶ δεσμόν
κακὸν ἦμαρ
μόρον
ἀπάταν θεοῦ τίς ἀνὴρ ... ἀλύξει;
ἀράς
τὰς ξενοκτόνους πάλας
• de desgracias, miedos
ὅπαι πημονὰς ἀλύξω
δείματα πατρός
• en gener.
οὐκ ἔστιν ἀλύξαι ἀνθρώποις, ὅ τι Μοῖρα κατὰ κλωστῆρος ἐπείγει
• de accidentes atmosféricos
χειμερίην κατήλυσιν
θυέλλας
2 rondar
οὐκ ἄρ' ἐγὼ μούνη μετὰ Λάτμιον ἄντρον ἀλύσκω
•Cf.
3 sing. fut. ἀλύξει Od. 17.547, Od. 19.558.
Infin. ἀλύξειν Il. 10.371.
Aor. ἤλυξα Od. 12.335.
3 sing. ἤλυξε Il. 11.476. ἄλυξε Od. 23.332.
3 pl. ἤλυξαν Od. 3.297. ἄλυξαν Od. 23.328.
2 sing. subj. ἀλύξῃς Od. 11.113, Od. 12.140.
3 sing. -ῃ Il. 10.348: Od. 22.66.
1 pl. opt. ἀλύξαιμεν Od. 10.269.
Pple. ἀλύξας Il. 12.113, Il. 13.395, Il. 15.287: Od. 2.352, Od. 5.387, Od. 8.353.
Infin. ἀλύξαι Il. 8.243, Il. 21.565, Il. 22.201: Od. 4.416, Od. 5.345, Od. 12.216, Od. 22.460. (ὑπ-.)
- 1
To escape, evade, avoid (impending danger): ὄλεθρον Il. 10.371. Cf. Il. 11.476, Il. 12.113, Il. 13.395, Il. 15.287, Il. 21.565: κῆρας Od. 2.352 = Od. 5.387. Cf. Od. 3.297, Od. 10.269, Od. 12.216, Od. 17.547 = Od. 19.558, Od. 22.66, 363, 382, Od. 23.328, 332.
- 2
To get away from, effect one’s escape or release from (something in which one is involved): χρέος καὶ δεσμόν (getting out of the debt and freeing himself from the bonds) Od. 8.353.
To get free from the company of: ἑταίρους Od. 12.335.
- 3
Absol., to effect one’s escape, escape, save oneself Il. 21.243, Il. 10.348, Il. 22.201: Od. 4.416, Od. 5.345, Od. 11.113 = Od. 12.140, Od. 22.460.
- 1
- 1escape, avoid Τυφὼς Κίλιξ ἑκατόγκρανος οὔ μιν (= Ἡσυχίαν) ᾰλυξεν P. 8.16
- to flee from, shun, avoid, forsake, c. acc., Hom., etc.: rarely c. gen. to flee from, Soph.:— absol. to escape, Hom.