ἄλυσις
ἄλυσις, distress, anguish
ἄλῠσις, εως, ἡ, (ἀλύω)
- distress, anguish, Dsc. 5.2; gloss on ἀλυσμός, Gal. 19.75.
inquietud, desazón Dsc.5.2
•
glos. a ἀλυσμός
•Cf.
ἄλυσις, εως (ἡ) agitation d’un malade, inquiétude, Gal.
Étym. ἀλύω.
ἄλυσις, ἡ, Bedrängnis, Angst, Gramm., s. ἀλύω.