Logeion | ἀναδέω

ἀναδέω, poet. ἀνδέω, Att. contr. part. ἀναδῶν (infr. I.2): fut. -δήσω: aor. ἀνέδησα (v. infr.): pf. ἀναδέδεκα Nic.Dam. p.113D.:— Med. and Pass., Att. contr. ἀναδοῦνται, ἀναδούμενος (infr. I.2, III):— Pass., pf. -δέδεμαι:—

bind, tie up, wreath, δάφνᾳ κόμας ἀναδήσαντες Pi. P. 10.40; στέφανοι ἀνέδησαν ἔθειραν I. 5(4).9:—Med., ἀναδέεσθαι τὰς κεφαλὰς μίτρῃσι bind their heads . ., Hdt. 1.195; ἀνδησάμενος κόμαν having wreathed oneʼs hair, Pi. N. 11.28, cf. I. 1.28:—so in Pass., μίτρᾳ ἀναδεδεμένος τὴν κόμην Luc. DDeor. 22[18].1; κρωβύλον ἀναδεῖσθαι τῶν τριχῶν bind oneʼs hair into a knot, Th. 1.6; στέμμʼ ἀναδησάμενος having bound his brows with the fillet, Epigr.Gr. 873.4 (Cyrene); τίς τοσάσδε . . ἀνεδήσατο νίκας; who has won so many crowns of victory? Simon. 10: metaph., τὴν ἀρχήν App. BC 1.84; κλέος, κράτος, Procop. Vand. 2.27, Pers. 1.14; ἆθλον Chor. Zach. 6.9.
- - 2 c. acc. pers., crown, τινὰ στεφάνοις Pi. P. 2.6; λήροις (Com. for στεφάνοις) ἀναδῶν τοὺς νικῶντας Ar. Pl. 589; ἀ. τινὰ εὐαγγέλια crown him for good tidings, 764; τὸν ἡνίοχον Th. 5.50:—metaph. in Pass., τροφῇ τε καὶ τοῖς ἄλλοις πᾶσιν, ὅσων βίος δεῖται, ἀναδοῦνται are well furnished with . ., Pl. R. 465d.
- II ἀναδῆσαι τὴν πατριὴν ἐς ἑκκαιδέκατον θεόν trace oneʼs family to a god in the sixteenth generation, Hdt. 2.143.
- III Med., fasten by a rope to oneself, ὤνευον ἀναδούμενοι τοὺς σταυρούς Th. 7.25; esp. of a ship, ἀναδούμενος ἕλκειν take in tow, 1.50, 2.90, etc.: metaph., ἀναδεῖσθαί τινας attach them to oneself, Aristid. Or. 46(3).25, Ael. VH 4.9, Luc. Im. 1; ἀπὸ τῶν ὤτων τινὰ ἀναδησάμενος Id. Scyth. 11; ἀναδεῖσθαί τι ἔκ τινος make dependent upon . ., Plu. Apophth. Lac. 2.222e; ἐκ τοῦ φιλοκάλου μάλιστα τῆς ψυχῆς ἀναδούμενος τὴν πίστιν Mul.virt. 243a:— Pass., ἀναδεδέσθαι ἔκ τινος, εἰς τὴν ὀροφήν, Id. Dio 26, Eum. 11.

I atar hacia arriba

1 en act. c. ac. del cabello recoger, ceñir δάφνᾳ τε χρυσέᾳ κόμας ἀναδήσαντες habiendo ceñido sus cabelleras con áureo laurel Pi.P.10.40, ὅντιν' ἀθρόοι στέφανοι ... ἀνέδησαν ἔθειραν Pi.I.5.9, c. ac. de la cabeza κεφαλήν Pl.Smp.213e

• v. med. c. ac. del cabello o la cabeza y dat. instrum. recogerse, ceñirse ἀνδησάμενός τε κόμαν ἐν πορφυρέοις ἔρνεσιν Pi.N.11.28, cf. I.1.28, χρυσών τεττίγγων ἐνέρσει κρωβύλον ἀναδούμενοι Th.1.6, cf. Luc.Nau.3, μίτρᾳ μὲν ἀναδεδεμένος τὴν κόμην Luc.DDeor.18.1, τὰς κεφαλὰς μίτρῃσι ἀναδέονται Hdt.1.195, ἄνθεσιν ξανθὰν ἀναδησάμενος κεφαλάν B.10.16

• c. el instrum. solamente τίς δὴ ... τοσάδ' ... στεφάνοισι ῥόδων ἀνεδήσατο; ¿quién se ha ceñido tantas veces la cabeza con coronas de rosas? Simon.1.

2 c. ac. int., v. med. ceñirse στέμμ' ἀναδησάμενος habiéndose ceñido una corona, Epigr.Gr.873.4

• fig. coronar, alcanzar, conseguir τὸ ἀναδήσασθαι τὸν στέφανον τοῦτον POxy.1252.ue.20 (III a.C.), (στεφάνους) ἀναδησάμενος πρῶτος SB 4229.6 (III/IV a.C.)

• c. ac. de ἀρχήν, κλέος, etc. lograr, conseguir App.BC 1.84, Procop.Vand.2.27.11, Pers.1.14.23, Chor.Dial.4.11.

3 v. act. c. ac. pers. (o cosa personificada) e instrum. de ‘corona’ coronar ἀνέδησεν Ὀρτυγίαν στεφάνοις coronó a Ortigia (e.d. Siracusa), Pi.P.2.6, ἡμᾶς ... τοῖς ῥοδίνοις (στεφάνοις) ἀναδησαμένους Plu.2.645d

• c. ac. de pers. solamente ἀνέδησε τὸν ἡνίοχον Th.5.50, σὲ μὲν ἀνέδησα Pl.Smp.213e, ἀνέδουν τὸν βασιλέα Luc.Zeux.11, ἀναδεῖν τὰ εἰκόνια poner guirnaldas a las estatuillas Plu.2.753b

• c. otros instrum. proveer abundantemente, colmar λήροις ἀναδῶν τοὺς νικῶντας coronando con baratijas a los vencedores Ar.Pl.589, ἀναδῆσαι ... σε κριβανιτών ὁρμαθῷ Ar.Pl.764

• fig. colmar, proveer τροφῇ τε καὶ τοῖς ἄλλοις πᾶσιν ὅσων βίος δεῖται αὐτοί τε καὶ παῖδες ἀναδοῦνται son honrados, ellos y sus hijos, con el alimento y con todas las demás cosas necesarias para la vida Pl.R.465d, ἡ Τύχη αὐτὸν ἀναδέδεκεν Nic.Dam.Vit.Caes.70.

II atar hacia atrás en sent. fig. vincular ἀναδήσαντι τὴν πατριὴν ἐς ἐκκαιδέκατον θεόν vinculando su estirpe a un dios en la decimosexta generación Hdt.2.143.

III en v. med.

1 c. ac. de pers. atar, unir a alguien a sí, atraer, ganarse πάντας μὲν ἀναδήσασθαι τῷ ἡδεῖ Aristid.Or.46.25, τὸν Κότυν ἀναδούμενοι διὰ τῆς τοιαύτης χάριτος ganándose a Cotis mediante este favor Plb.30.17.4, σε ἀπὸ τῶν ὤτων ἀναδησάμενος habiéndote atrapado por los oídos, teniéndote pendiente Luc.Scyth.11, cf. Im.1, αὐτοὺς ἐχειρώσατο καὶ ἀνεδήσατο τῇ συνουσίᾳ Ael.VH 4.9

• c. ac. de cosa atar ὤνευον ἀναδούμενοι τοὺς σταυρούς arrancaban con cabrestantes las estacas tras atarlas (con cables), Th.7.25.

2 esp. ref. a barcos amarrar, echar un cable (para remolcarlos), Th.1.50, 2.90, D.50.20, Plb.1.28.7.

3 colgar de c. εἰς y ac. εἰς τὴν ὀροφήν colgar del techo Plu.Eum.11

• c. ἐκ y gen. ἀναδεδεμένων ἐκ τῆς πήρας Plu.Dio 26

• c. ac. de cosa y gen. prenderse κορόμβους δ' ἀναδούμενοι τῶν τριχῶν Heraclid.Pont.55

• c. ac. de cosa y gen. c. ἐκ, fig. hacer depender de ἀνεδεῖτο τὴν ἡγεμονίαν ἐξ ἐκείνης Plu.2.322e, cf. 2.343a.

ἀνα·δέω-ῶ (f. -δήσω, ao. ἀνέδησα ; pass. ao. ἀνεδέθην, pf. ἀναδέδεμαι) :

1 attacher en relevant, Th. H.P. 2, 6, 4 ||

2 attacher en haut, particul. attacher sur la tête, d’où couronner : ἀν. χρυσῷ στεφάνῳ, Thc. 4, 121, d’une couronne d’or ; ἀν. δάφνᾳ κόμας, Pd. P. 10, 40, ceindre ses cheveux de laurier ; ἀν. τινα στεφάνοις, Pd. ceindre qqn de couronnes ; ἀν. δᾷδας πρὸς ἕκαστον κέρας, Plut. Fab. 6, attacher des torches à chaque corne ; fig. ἀν. τροφῇ, Plat. Rsp. 465d, honorer qqn en lui assurant la nourriture ||

3 rattacher à (litt. en remontant à) ἀν. ἑαυτὸν ἔς τινα, Hdt. 2, 143, rattacher son origine à qqn ||

Moy.

1 attacher sur soi ou pour soi : κόμας, Pd. N. 11, 28, la chevelure ; τὰς κεφαλὰς μίτρῃσι, Hdt. 1, 195, se ceindre la tête d’un bandeau, en parl. d’une troupe ; κρώβυλον ἀν. τῶν τριχῶν, Thc. 1, 6, nouer sa chevelure ||

2 attacher à soi-même ou pour tirer à soi, acc. Thc. 7, 25 ; ἀν. τὰ σκάφη τῶν νεῶν, Thc. 1, 50, etc. remorquer à l’aide d’un câble les coques des bâtiments ; fig. ἀν. τινα, El. V.H. 4, 9, s’attacher qqn ||

3 fig. rattacher à : τι ἔκ τινος, Plut. M. 332e, faire dépendre une chose d’une autre ||

➳ Ao. part. poét. ἀνδησάμενος, Pd. N. 11, 28.

ἀνα-δέω, poët. ἀνδέω [1. δέω]
1. opbinden, vastbinden: κρωβύλον ἀ. een haarknot vastmaken Thuc. 1.6.3; pass.: μίτρᾳ ... ἀναδεδεμένος τὴν κόμην zijn haar opgebonden met een hoofdlint Luc. 79.22.1.
2. omkransen, bekransen: ἀνέδησε τὸν ἡνίοχον hij had zijn wagenmenner bekranst Thuc. 5.50.4.
3. vastmaken aan, met πρός + acc., met εἰς + acc., met ἐκ + gen.; abs. med. een touw vastmaken aan: τὰ σκάφη ... οὐχ εἷλκον ἀναδούμενοι de scheepsrompen namen zij niet op sleeptouw Thuc. 1.50.1; overdr. herleiden tot, terugvoeren op, met εἰς + acc.: ἀ. τὴν πατριὴν ἐς ἑκκαιδέκατον θεόν zijn afkomst zestien generaties terug herleiden tot een god Hdt. 2.143.1.

ἀναδέω, (δέω¹),
1) umbinden, umkränzen, τινὰ στεφάνοις, κόμας δάφνᾳ, Pind. P. 2.6, 10.40 ; ὃν στέφανοι ἀνέδησαν ἔθειραν I. 4.8 ; med., ἀνδησάμενοι κόμας ἐν ἔρνεσιν N. 11.28 ; τοὺς νικῶντας Ar. Plut. 589 ; komisch, κἀγὼ δʼ ἀναδῆσαι βούλομαι εὐαγγέλιά σε – κριβανωτῶν ὁρμαθῷ, mit einem Prätzelting, 764 ; so auch in Prosa, στεφάνῳ Thuc. 4.121 ; τὴν κεφαλὴν ἀναδήσω Plat. Symp. 212e u. sp.D.; ἄνθος ἐπὶ κροτάφοις Antiphan. 4 (XI.168); übertr., ehren, τροφῇ τε καὶ τοῖς ἄλλοις ἀναδοῦνται Plat. Rep. V.465d.
2) aufbinden, med., ἀναδούμενοι κρώβυλον Thuc. 1.6.
3) Her. anknüpfen, ἑαυτὸν, πατριήν, ἐς θεόν, ἐς ἢρωα, 2.143, an einen Gott, von einem Gott als Stammvater sein Geschlecht ableiten ; ἀναδεδέσθαι ἔκ τινος, an etwas angebunden sein, Plut. Eum. 11. – Bei Sp. ἀναδεῖσθαι κλέος, αἶσχος, δόξαν, sich Ehre, Schande, Ruhm erwerben ; aber ἀναδεδέσθαι διαδήματι, eigtl. mit dem Diadem gekrönt, Plut. Caes. 61.
Med. Ein erobertes Schiff an das eigene anknüpfen u. fortschaffen (ins Schlepptau nehmen), Thuc. 2.90 ἀναδούμενοι εἷλκον ; Xen. Hell. 1.6.21 u. öfter ; Dem. 50.20 ; Pol. 1.28, der auch ἀναδεδεμένος τὴν ναῦν 16.6 von einem sagt, der das feindliche Schiff gefangen fortführt ; ἀπάγει αὐτοὺς ἀναδησάμενος τῶν ὤτων Luc. Iup. trag. 15, an den Ohren sie fesselnd.

ἀναδέω

- a bind on top, crown (med., oneʼs own head) ἀνέδησεν Ὀρτυγίαν στεφάνοις P. 2.6 δάφνᾳ τε χρυσέᾳ κόμας ἀναδήσαντες εἰλαπινάζοισιν εὐφρόνως P. 10.40 ἀνδησάμενός τε κόμαν ἐν πορφυρέοις ἔρνεσιν N. 11.28 τῶν (sc. στεφάνων) ἀθρόοις ἀνδησάμενοι θαμάκις ἔρνεσιν χαίτας I. 1.28 Δωρίων αὐτῷ στεφάνωμα κόμᾳ πέμπεν ἀναδεῖσθαι σελίνων (Er. Schmid: ἀνδεῖσθαι codd.) I. 2.16 ἀν]δησάμεναι πλοκάμους μύρτων ὑπʼ[ (supp. Lobel.) Πα. 13a. 16.
- b of the crowns themselves, bind ὅντινʼ ἀθρόοι στέφανοι χερσὶ νικάσαντʼ ἀνέδησαν ἔθειραν ἢ ταχυτᾶτι ποδῶν I. 5.9

ἀναδέω

- Ito bind or tie up, Pind.: Mid., ἀναδέεσθαι τὰς κεφαλάς to bind their heads, Hdt.; κρώβυλον ἀναδεῖσθαι τῶν τριχῶν to bind oneʼs hair into a knot, Thuc.
- - 2c. acc. pers. to crown, Pind., Thuc.; εὐαγγέλια ἀναδεῖν τινα to crown him for good tidings, Ar.:—metaph. in Pass., τροφῆι ἀναδοῦνται are well furnished with food, Plat.
- IIἀναδῆσαι τὴν πατρίην ἔς τινα to attach oneʼs family to a founder, trace it back, Hdt.
- IIIMid., of a ship, ἀναδούμενος ἕλκειν to take in tow, Thuc.
- IVmetaph. in Pass., ἀναδεδέσθαι ἔκ τινος or εἴς τι to be dependent upon, Plut.

Menu

Word wheel

ἀναδέω

Saved

Recent