ἀναγκοφαγέω
ἀναγκοφαγέω, stomach
ἀναγκο-φᾰγέω,
- = ἀναγκοτροφέω, Arr. Epict. 3.15.3, Philostr. VS 2.17: metaph., stomach, ἀ. τὰ πράγματα Theopomp.Hist. 282, Philostr. Gym. 44.
1 comer de régimen Ephor.(?) en PLit.Lond.114.12, D.H.10.16, Arr.Epict.3.15.3, Hsch.
2 verse obligado a comer c. gen.
τῶν ἐκ κρανείας τε καὶ βαλάνου
• fig. tragarse a la fuerza
τὰ πράγματα
ἀναγκο·φαγέω-ῶ [ᾰνφᾰ] c. le préc. Thpp. (Lgn 31, 1); Phil. 2, 586.
Étym. ἀ. φαγεῖν.
ἀναγκοφαγέω, von den Athleten, = ἀναγκοτροφέω, Theopomp. bei Longin. 31.1.