ἀναγκαστικός
ἀναγκαστικός, compulsory, coercive
- compulsory, coercive, opp. συμβουλευτικός, of law, Pl. Lg. 930b; ὁ νόμος ἀ. ἔχει δύναμιν Arist. EN 1180a21.
- 2 cogent, σημείωσις Phld. Sign. 4, al.; λόγοι Id. Rh. 1.247 S., al. Adv. -κῶς Ascl. in Metaph. 371.8, S.E. P. 1.193.
- 3 Astrol., having the fixity of law, Vett.Val. 19.34, al.
I
1 obligatorio, apremiante en sent. legal
νόμος
δύναμις
ἐπίθυμα ἀναγκαστικόν
ofrenda obligatoria
• c. gen., A.D.Synt.47.22.
2 lógicamente convincente
λόγοι
3 inexorable
μυστικὸς δὲ καὶ ἀναγκαστικὸς ὡροσκόπος
II que requiere, que exige, necesitado
τῆς παρακοῆς
III adv. -ῶς de modo apremiante Gr.Nyss.Or.Catech.113.8.
ἐπίθυμα ἀναγκαστικόν
ofrenda coactiva
ὁ ιγʹ (σύντροφος τοῦ ὀνόματος) φθόγγος ἀ.
el decimotercer compañero de tu nombre es un sonido coactivo
ὁ ιδʹ (σύντροφος τοῦ ὀνόματος) τελειότητος ἀναγκαστικὴ ἀπόρροια
el decimocuarto compañero de tu nombre es una emanación coactiva de perfección