ἀναθεματισμός
ἀναθεματισμός, a cursing
ἀναθεμᾰ-τισμός, ὁ,
- a cursing, Just. Nov. 42.1.1: pl., Cod.Just. 1.3.38, Just. Nov. 146.1.2.
1 acción de ligar por juramento
ἀνάγκην τινὰ ἑαυτοῖς ... περιέθηκαν διὰ τοῦ ἀναθεματισμοῦ
2 declaración de anatema, anatematización Basil.M.32.937B, Cassiod.Hist.M.69.935C, Mar.Merc.Cyr.Apol.ML 48.935B, Iust.Nou.42.1.1, Cod.Iust.1.3.38, Iust.Phil.Qu.et Resp.M.6.1369D.
ἀναθεματισμός, οῦ (ὁ) [μᾰ] action d’anathématiser, Naz. 3, 200 Migne.
ἀναθεματισμός, ὁ, die Verfluchung, der Kirchenbann, K.S.