About Report a problem

Menu

ἀναθετέον

ἀναθετέον, one must put off

ἀναθετέον, (ἀνατίθημι)
  • one must put off, Pl. Lg. 935e; ἀ. τὴν ἄμυναν εἰς τὸν χρόνον Plu. Praec. 2.817c.
    • II one must ascribe, τί τινι Pl. Mx. 240e.

Saved

Recent