ἀνακυμβαλιάζω

ἀνακυμβᾰλιάζω,

• (κύμβαλον), only in Il. 16.379 δίφροι ἀνακυμβαλίαζον the chariots fell rattling over.

ἀνακυμβαλιάζω, Il. 16.379 δίφροι δʼ ἀνεκυμβαλίαζον, die Wagen schlugen, wie ein κύμβαλον klirrend, um (vgl. κροταλίζω); Aristarch las ἀνακυμβαλίαζον, s. Scholl. Didym.; eine andere alte v.l. ist ἀνεκυμβαχίαζον, s. Hesych. u. Eust. Vgl. Luc. Zeux. 10.

ἀνακυμβαλιάζω

[app. ἀνα- 6 + *κυμβαλιάζω in sim. sense fr. κύμβαλον, cymbal.]

Thus, of chariots, to rattle (in upsetting) Il. 16.379.

ἀνακυμβαλιάζω (κύμβαλον, ‘cymbal’): fell rattling over, ipf., Il. 16.379†.

ἀνακυμβαλιάζω κύμβαλον

• to fall rattling over, of chariots, Il.