ἀνάκτωρ
ἀνάκτωρ, lord, master (ἄναξ)
ἀνάκτωρ, ορος, ὁ,
- = ἄναξ, of gods, A. Ch. 357, E. IT 1414: pl., Cerc. 4.36, cf. Ptol. Tetr. 122.
1 soberano, rey, príncipe de dioses
πόντου δ' ἀνάκτωρ ... Ποσειδῶν
ποίους ἐπ' ἀνάκτορας ... ἢ τίνας οὐρανίδας
ὑπὸ τὴν τῶν ἀνακτόρων γένεσιν
χθονίων ἔνερθε δαιμόνων ἀνάκτορες
σεμνότιμος ἀνάκτωρ
• señor, dueño
τὸ κρυφθὲν ... ἀνακτόρων
las cosas ocultas por los príncipes
2 astrol. planeta dominante en un
οἶκος
ἀνάκτωρ, ορος (ὁ) [ᾰν] maître, roi, Eschl. Ch. 356 ; Eur. I.T. 1414.
Étym. ἄναξ.
ἀνάκτωρ, ορος, ὁ, Herrscher, Aesch. Ch. 352 ; πόντου Eur. I.A. 1414 u. sp.D. – Der Kaiser, DC. 76.4.
ven, glorioso soberano del canto