ἀνακυρίωσις
ἀνακυρίωσις, authoritative demeanour
ἀνακῡρίωσις, εως, ἡ,
- authoritative demeanour, Hp. Decent. 12.
altivez Hp.Decent.12.
ἀνα·κυρίωσις, εως (ἡ) action de se concilier de l’autorité, Hpc. 24, 42 dout.
Étym. ἀνά, κυριόω.
ἀνακυρίωσις, [ῡ], ἡ, Bekräftigung durch sein Ansehen, Hippocr.