ἀναπαιστικός
ἀναπαιστικός, anapaestic
ἀνα-παιστικός, ή, όν,
- anapaestic, D.H. Comp. 25, Heph. 8, Demetr. Eloc. 189, etc.
anapéstico
τετράμετρον
μέτρον
σύνθεσις
metra
ἀναπαιστικός, ή, όν, formé d’anapestes, anapestique, DH. Comp. 25 ; Héph. 8, etc.
Étym. ἀνάπαιστος.
ἀναπαιστικός, ή, όν, anapästisch, Dion.Hal.