ἀναπάλλω
ἀναπάλλω, to swing to and fro
- swing to and fro, ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος Il. 3.355, etc.; ἀμπάλλειν κῶλα, i.e. dance, Ar. Ra. 1358; ἀνέπηλεν ἐπὶ θήρᾳ . . μαινάδας urged them on, E. Ba. 1190; κλήρους εἰς ἄγγος ἐμβαλοῦσαι ἀνέπηλαν Ant.Lib. 10.3:—Med., αἳ . . αἰθέρα ἀμπάλλεσθε agitate it as you fly, E. Or. 322:—Pass., dart, spring or bound up, ὡς δʼ ὅθʼ ὑπὸ φρικὸς . . ἀναπάλλεται ἰχθύς . . ὣς πληγεὶς ἀνέπαλτο Il. 23.692, cf. Eun. Hist. p.239 D., Agath. 3.16, 4.18:—Il. l.c. proves that the sync. aor. ἀνέπαλτο (also found in Il. 8.85, 20.424, cf. ἀνὰ δʼ ἔπαλτʼ ὀρθῷ ποδί Pi. O. 13.72, and metaph., νεῖκος ἀνέπαλτο B. 10.65) must be referred to this Verb (cf. ἔκπαλτο, ἐνέπαλτο, κατέπαλτο); but part. ἀνεπάλμενος is formed from ἀνεφάλλομαι in A.R. 2.825; those who, like Heyne, refer it to ἀνεφάλλομαι, write it ἀνεπᾶλτο (cf. ἐπᾶλτο): —aor. Med. ἀνεπήλατο Mosch. 2.109: aor. part. Pass. ἀναπαλείς Str. 8.6.21.
- II ἀναπάλλων (sc. σεισμός), ὁ, an earthquake with an upward movement, Arist. Mu. 396a8.
I
1 echar o blandir hacia atrás
ἀμπεπαλών προΐει δολιχόσκιον ἔγχος
2 agitar arriba y abajo
κῶλα
en el hiporquemaκλήρους
• en v. med. mismo sent.
αἰθέρα
3 c. ac. de pers. agitar, poner en movimiento
ἰαχαῖς τ' ἀ. (χορούς)
μαινάδας
II en v. med.
1 agitarse convulsivamente
ὡς δ' ὅθ' ὑπὸ φρικὸς ... ἀναπάλλεται ἰχθὺς θῖν' ἐν φυκιόεντι, ... ὣς πληγεὶς ἀνέπαλτ'
2 saltar
ἀλγήσας δ' ἀνέπαλτο
Ἀχιλλεὺς ὡς εἶδ', ὣς ἀ.
ἀνὰ δ' ἔπαλτ' ὀρθῷ ποδί
se puso en pie de un saltoἀ. δίφρων
• de un toro arrancarse Mosch.2.109
• fig. surgir, brotar
νεῖκος
ἀχρὴς δ' ἀνέπαλτο
ἅμα τῷ σπόρῳ τοὺς ἄνδρας ἀναπάλλεσθαι
οἷος δ' οὐρανόθεν πυρόεις ἀναπάλλεται ἀστήρ
como desde el cielo se dispara brillando una estrella fugaz
1. act. omhoog zwaaien, omhoog bewegen:
2. med. opspringen:
Med. u. pass., sich in die Höhe schwingen, aufspringen, ἀναπάλλεται ἰχθύς Il. 23.692 ; ἀνέπαλτο 20.424 ; vom Pferde, sich bäumen, 8.85 (s. über diese Form Spitzner zur Il. Exc. XVI.der auch die Stellen der sp.D. anführt); die Formen ἀναπηλήσας, H.h. Merc. 41, u. ἀνεπήλατο, Mosch. 2.109, sind zw.; – ἀναπαλείς hat Strab.
[ἀνα- 1.]
Contr. aor. pple. ἀμπεπαλών Il. 3.355, Il. 5.280, Il. 7.244, Il. 11.349, Il. 17.516, Il. 20.438, Il. 22.273, 289: Od. 24.519, 522.
3 sing. aor. pass. ἀνέπαλτο Il. 8.85, Il. 23.694.
- 1
To poise and sway (a spear before throwing) Il. 3.355 = Il. 5.280 = Il. 7.244 = Il. 11.349 = Il. 17.516 = Il. 22.273 = 289, Il. 20.438: Od. 24.519 = 522.
- 2
In pass., to leap or spring up: ἀναπάλλεται ἰχθύς Il. 23.692. Cf. Il. 8.85, Il. 23.694.
- 1
- 1leap up ἀνὰ δʼ ἔπαλτʼ ὀρθῷ ποδί (ex ἐφάλλομαι ductum ἐπᾶλτο alii explicc., cf. N. 6.50) O. 13.72
- to swing to and fro, ἀμπεπαλὼν ἔγχος, having poised and drawn back the spear before throwing it, Il.: to set in motion, urge on, Eur.; ἀμπάλλειν τὰ κῶλα Ar.:—Pass. to spring up, ὡς ὅτε ἀναπάλλεται ἰχθύς, ὣς πληγεὶς ἀνέπαλτο (3rd sg. Epic aor2) as when a fish springs up, so he smitten sprang up, Il.