ἀναπίτναμι

ἀναπίτναμι (-πιτνᾰμεν: med. -πιτνᾰμένα: pass. pf. ἀναπεπτᾰμέναι)

• • a throw open χρὴ τοίνυν πύλας ὕμνων ἀναπιτνάμεν αὐταῖς O. 6.27 Αἴτναν, ἔνθʼ ἀναπεπταμέναι ξείνων νενίκανται θύραι ὄλβιον ἐς Χρομίου δῶμʼ N. 9.2
  • b med., fall on oneʼs back μῆτιν δʼ ἀλώπηξ αἰετοῦ ἅ τʼ ἀναπιτναμένα ῥόμβον ἴσχει (sc. Μέλισσος. ἔοικε δὲ διδάσκειν αὐτοῦ τὸ πάλαισμα ὡς χαμαὶ κειμένου καὶ τὸν μείζονα τέχνῃ νενικηκότος· καὶ γὰρ ἡ ἀλώπηξ ὑπτία τοῖς ποσὶν ἀμύνεται, τὰ μὲν συμβαλλομένη, τὰ δὲ ἀμύσσουσα. Σ.) I. 4.47