ἀνεκδιήγητος
ἀνεκδιήγητος, ineffable
ἀνεκ-διήγητος, ον,
- indescribable, ineffable, 2 Ep.Cor. 9.15, Hsch., v.l. in Aristeas 99.
I
1 no relatado
οὐδε ἀ. ἐᾶσαι τὰς συκοφαντίας
2 indescriptible, inenarrable
κράτος
νερτέρων ἀ. †κλίματατ†
II adv. -ως de modo indescriptible
ἀ. τῆς τριάδος οὔσης ἐν ταυτότητι δοξολογίας
ἀν·εκδιήγητος, ος, ον, qu’on ne peut expliquer ou raconter, NT. 2 Cor. 9, 15.
Étym. ἀν-, ἐκδιηγέομαι.
ἀνεκδιήγητος, unbeschreiblich, Sp., auch adv.
Strong 411
*†
inexpressible: II Co 9:15 (MM, VGT, s.v.).†
ἀνεκδιήγητος
ἐκδιηγέομαι
- ineffable, NTest.