ἀνεξίλαστος
ἀνεξίλαστος, implacable
ἀνεξ-ίλαστος [ῑ], ον,
- implacable, Ptol. Tetr. 162, Harp. s.v. ἀνίδρυτος.
implacable, Ptol.Tetr.3.14.23, SEG l.c.
ἀν·εξίλαστος, ος, ον, implacable, Ptol. Tetr. 162.
Étym. ἀν-, ἐξιλάσκομαι.
ἀνεξίλαστος, unversöhnlich, Schol. Ap.Rh. 3.337.