ἀνεῖπον
ἀνεῖπον, announce, proclaim
1 anunciar, proclamar especialmente por un heraldo, de donde c. ac. de pers. proclamar como vencedor
νιν
(Hierón)αὐτόν
(Hipocles)
• en gener. proclamar
ὡς μεγάλων ἀγαθῶν αἰτίους
αὐτοκράτορα
• c. dos ac.
ὃν ὡπόλλων ἀνεῖπεν ἀνδρῶν σωφρονέστατον
ἀναρρηθεὶς ... ἡγεμών
proclamado generalπροβληθεὶς πυλάγορος οὗτος καὶ ... ἀνερρήθη
• c. complet. de inf. hacer la proclama de que
τοὺς γεωργοὺς ἀπιέναι
ἀ. τὸν θέλοντ' ... ἐς δαῖτα χωρεῖν
ἀ. εἴ τις εἴη ... ἐκφαίνεσθαι
ἀνεῖπεν ὁ κῆρυξ εἴ τις βούλεται ... συμμαχεῖν, τίθεσθαι ... τὰ ὅπλα
• abs. en estilo directo
ἀνείπω ὅτι
ὁ δ' ἀνεῖπεν, εἴσαγ', ὧ Θέογνι, τὸν χόρον
ἀ. ἐν τῷ βουλευτηρίῳ
2 c. ac. de cosa
κήρυγμα τόδε ἀνειπών
dio la siguiente proclamaτὸν νόμον ἄνειπε
lee la leyἀ. τὸν στέφανον
anunciar la concesión de una coronaἀναρρηθέντος ἐν τῷ θεάτρῳ τοῦ στεφάνου
• pedir
εὐφημίαν ἀ. καὶ σιγὴν στρατῷ
• amenazar
τῷ ἀπειθοῦντι πάντα τὰ χαλεπὰ ἀνεῖπεν
amenazó con todos los rigores al que no obedeciera
3 fuera de cont. políticos invocar
θεούς
• abs. gritar
ἀνεῖπεν ἔνδοθεν «ἐς ... κόρακας»