ἀντολίηθε
ἀντολίηθε, from the east
ἀντολ-ίηθε, Adv. for ἀνατολίηθε,
- from the east, Opp. C. 2.123; -θεν ib. 1.43, Man. 2.11, 3.49.
ἀντολίηθε, adv. de l’orient, Opp. C. 2, 123.
Étym. ἀντολίη, -θε.
ἀντολίηθε, vom Morgen her (ἀντολίη = ἀνατολή).