ἀοιδά

ἀ˘οιδά (-ά, -ᾶς, -ᾷ, -άν, -ά; -αί, -ᾶν, -αῖς. ἀοι- codd. N. 11.18, v. West at Hes., Theog. 48)

• 1song ἰανθεὶς ἀοιδαῖς (sc. Ζεύς) O. 2.13 θεόμοροι νίσοντʼ ἐπʼ ἀνθρώπους ἀοιδαί O. 3.10 ὑπὸ ποικιλοφόρμιγγος ἀοιδᾶς O. 4.3 ἐν ἱμερταῖς ἀοιδαῖς O. 6.7 ἐσσὶ γὰρ γλυκὺς κρατὴρ ἀγαφθέγκτων ἀοιδᾶν sc. Aineas, the chorus leader O. 6.91 πόλιν μαλεραῖς ἐπιφλέγων ἀοιδαῖς O. 9.22 καλὰ ἔρξαις ἀοιδᾶς ἄτερ O. 10.91 μακρότεραι Τερψίᾳ θʼ ἕψοντʼ Ἐριτίμῳ τʼ ἀοιδαί O. 13.42 ἅλικες οἶα παρθένοι φιλέοισιν ἑταῖραι ἑσπερίαις ὑποκουρίζεσθʼ ἀοιδαῖς P. 3.19 ἁ δʼ ἀρετὰ κλειναῖς ἀοιδαῖς χρονία τελέθει P. 3.114 φορμιγκτὰς ἀοιδᾶν πατὴρ Ὀρφεύς P. 4.176 τὸν ἐν ἀοιδᾷ νέων πρέπει χρυσάορα Φοῖβον ἀπύειν P. 5.103 κρηπῖδʼ ἀοιδᾶν ἵπποισι βαλέσθαι P. 7.3 ἐμὲ δʼ οὖν τις ἀοιδᾶν δίψαν ἀκειόμενον πράσσει χρέος P. 9.103 τὸν Ἱπποκλέαν ἔτι καὶ μᾶλλον σὺν ἀοιδαῖς ἕκατι στεφάνων θαητὸν ἐν ἅλιξι θησέμεν P. 10.57 ἀεθλονικία δὲ μάλιστʼ ἀοιδὰν φιλεῖ N. 3.7 πάτραν ἵνʼ ἀκούομεν, Τιμάσαρχε, τεὰν ἐπινικίοισιν ἀοιδαῖς πρόπολον ἔμμεναι N. 4.78 ἀλλʼ ἐπὶ πάσας ὁλκάδος ἔν τʼ ἀκάτῳ, γλυκεῖʼ ἀοιδά, στεῖχʼ ἀπʼ Αἰγίνας N. 5.2 παροιχομένων γὰρ ἀνέρων, ἀοιδαὶ καὶ λόγοι τὰ καλά σφιν ἔργʼ ἐκόμισαν (Pauw: ἀοιδοί codd., pap.) N. 6.30 νεοθαλὴς δʼ αὔξεται μαλθακᾷ νικαφορία σὺν ἀοιδᾷ N. 9.49 λύρα δέ σφι βρέμεται καὶ ἀοιδά N. 11.7 μελιγδούποισι δαιδαλθέντα μελιζέμεν ἀοιδαῖς (μελίζεν ἀοιδαῖς coni. Pauw.) N. 11.18 Ὀγχηστίαισίν τʼ ἀιόνεσσιν περιστέλλων ἀοιδὰν γαρύσομαι I. 1.33 οὐδʼ ἐπέρναντο γλυκεῖαι μελιφθόγγου ποτὶ Τερψιχόρας ἀργυρωθεῖσαι πρόσωπα μαλθακόφωνοι ἀοιδαί I. 2.8 οὐκ ἀγνῶτες ὑμῖν ἐντὶ δόμοι οὔτε κώμων οὔτε μελικόμπων ἀοιδᾶν I. 2.32 (φάμα) ἅ τε ὤπασεν τοιάδε τῶν τότʼ ἐόντων φύλλʼ ἀοιδᾶν (Σ, Tric.: ἀοιδάν, ἀοιδῶν codd.) I. 4.27 μὴ φθόνει κόμπον τὸν ἐοικότʼ ἀοιδᾷ κιρνάμεν ἀντὶ πόνων I. 5.24 εἴη δὲ Αἴγιναν κάτα σπένδειν μελιφθόγγοις ἀοιδαῖς I. 6.9 τὸν μὲν οὐδὲ θανόντʼ ἀοιδαὶ † ἔλιπον (τι λίπον Schr. coni.: ἐπέλιπον Snell) I. 8.56 ἄρδοντʼ ἀοιδαῖς fr. 6b. f. ]ἀοιδαῖς ἐν εὐπλε[κέσσι Pae. 3.12 ἀοιδᾶν ῥόθια δεκομένα κατερεῖς (sc. Αἴγινα) Πα. 6. 128. <ἐν ἀοιδᾷ> (supp. Snell e Σ pap.: fort. v. l.) Πα. 14. 20. ἀέ]ξετʼ ἔτι, Μοῖσαι, θάλος ἀοιδᾶν[ Δ. 1. 15. ]εες τʼ ἀοιδαί[ Δ. 3. 17. ἰοδέτων λάχετε στεφάνων τᾶν τʼ ἐαριδρόπων ἀοιδᾶν, Διόθεν τέ με σὺν ἀγλαίᾳ ἴδετε πορευθέντʼ ἀοιδᾶν δεύτερον ἐπὶ τὸν κισσοδαῆ θεόν fr. 75. 8. σειρῆνα δὲ κόμπον αὐλίσκων ὑπὸ λωτίνων μιμήσομʼ ἀοιδαῖς Παρθ. 2. 15. ἀνδρὸς δʼ οὔτε γυναικὸς χρή με λαθεῖν ἀοιδὰν πρόσφορον (i. e. song for a man) Παρθ. 2. 37. [ἀοιδᾷ (coni. Bergk: οἶδα codd.) fr. 107b. 1.] πρέπει δʼ ἐσλοῖσιν ὑμνεῖσθαι καλλίσταις ἀοιδαῖς fr. 121. 2. ἐρατᾶν ὄχημʼ ἀοιδᾶν τοῦτό τοι πέμπω fr. 124. 1. ἔντι μὲν χρυσαλακάτου τεκέων Λατοῦς ἀοιδαὶ ὥριαι παιάνιδες Θρ. 3. 1. ἀοιδ[ὰν κ]αὶ ἁρμονίαν αὐλ[οῖς ἐ]πεφράς[ατο (supp. Schr.) fr. 140b. 2. θεὸς ὁ πάντα τεύχων βροτοῖς καὶ χάριν ἀοιδᾷ φυτεύει fr. 141. κεκρότηται χρυσέα κρηπὶς ἱεραῖσιν ἀοιδαῖς fr. 194. 1. c. gen., εἰ — (sc. καλὰ ἔργα) εὕρηται ἄποινα μόχθων κλυταῖς ἐπέων ἀοιδαῖς N. 7.16 θεσπεσία δʼ ἐπέων καύχας ἀοιδὰ πρόσφορος (καύχαις coni. Benedictus) N. 9.7 πρὶν μὲν ἕρπε σχοινοτένειά τʼ ἀοιδὰ διθυράμβων καὶ τὸ σὰν κίβδηλον ἀνθρώποισιν ἀπὸ στομάτων Δ. 2. 1. pro pers., αἱ δὲ σοφαὶ Μοισᾶν θύγατρες ἀοιδαὶ θέλξαν νιν ἁπτόμεναι N. 4.3 [dub. ex., v. μιμνᾴσκω frag.]