ἀοιδός
ἀοιδός, a singer, minstrel, bard (sts. fem, songstress)
- singer, minstrel, bard, Il. 24.720, Od. 3.270, al., Hes. Th. 95, Op. 26, Sapph. 92, etc.; ἀ. ἀνήρ Od. 3.267; θεῖος ἀ. 4.17, 8.87, al.; τοῦ ἀρίστου ἀνθρώπων ἀ. Hdt. 1.24; πολλὰ ψεύδονται ἀ. Arist. Metaph. 983a4: c. gen., γόων, χρησμῶν ἀοιδός, E. HF 110, Heracl. 403; πρᾶτος ἀ., of the cock, Theoc. 18.56.
- 2 fem., songstress, πολύϊδρις ἀ. Id. 15.97; of the nightingale, Hes. Op. 208; of the Sphinx, S. OT 36, E. Ph. 1507 (lyr.); ἀοιδὸς Μοῦσα Id. Rh. 386 (lyr.).
- 3 enchanter, S. Tr. 1000.
- II as Adj., tuneful, musical, ἀοιδοτάταν ὄρνιθα E. Hel. 1109 (lyr.), cf. Theoc. 12.7, Call. Del. 252, IG 12(2).443.
- 2 Pass., = ἀοίδιμος, famous, πολλὸν ἀοιδοτέρη Arcesil. ap. D.L. 4.30.
- III = εὐνοῦχος, Hsch.; cf. δοῖδος.
1. zanger, zangeres.
2. uitbr. tovenaar, bezweerder.
3. als adj. mooi zingend.
-οῦ, ὁ
[ἀείδω.]
A minstrel or bard Il. 18.604: Od. 1.325, Od. 8.43, Od. 13.9, Od. 17.385, Od. 22.376, etc.
A singer of a dirge: ἀοιδοὺς θρήνων ἐξάρχους Il. 24.720.
- a singer χρυσέα φόρμιγξ, πείθονται δʼ ἀοιδοὶ σάμασιν P. 1.3 ὀπιθόμβροτον αὔχημα δόξας οἶον ἀποιχομένων ἀνδρῶν δίαιταν μανύει καὶ λογίοις καὶ ἀοιδοῖς P. 1.94 ὅθεν περ καὶ Ὁμηρίδαι ῥαπτῶν ἐπέων τὰ πόλλʼ ἀοιδοὶ ἄρχονται, Διὸς ἐκ προοιμίου N. 2.2 [ἀοιδοὶ καὶ λόγιοι codd., Π.: ἀοιδαὶ καὶ λόγοι Pauw. N. 6.30]
- b adj., tuneful τὸν ἀοιδότατον κάλαμον fr. 70. 1.
- Ia singer, minstrel, bard, Lat. vates, Hom., Hdt.; c. gen., χρησμῶν ἀοιδός Eur.; of the cock, Theocr.
- 2as fem. songstress, of the nightingale, Hes.; of the Sphinx, Soph.
- 3an enchanter, Lat. incantator, Soph.
- IIas adj. tuneful, musical, ὄρνις ἀοιδοτάτα Eur.
-
…, κάλυψε δὲ καλὰ πρόσωπα · αἴδετο γὰρ Φαίηκας ὑπʼ ὀφρύσι δάκρυα λείβων. ἦ τοι ὅτε λήξειεν ἀείδων θεῖος ἀοιδός, δάκρυ ὀμορξάμενος κεφαλῆς ἄπο φᾶρος ἕλεσκε καὶ δέπας ἀμφικύπελλον ἑλὼν σπείσασκε θεοῖσιν · αὐτὰρ ὅτʼ ἂψ ἄρχοιτο καὶ ὀτρύνειαν…
Homer, Odyssey
-
…ἀοιδόν · Φήμιε, πολλὰ γὰρ ἄλλα βροτῶν θελκτήρια οἶδας, ἔργʼ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, τά τε κλείουσιν ἀοιδοί · τῶν ἕν γέ σφιν ἄειδε παρήμενος, οἱ δὲ σιωπῇ οἶνον πινόντων · ταύτης δʼ ἀποπαύεʼ ἀοιδῆς λυγρῆς ,…
Homer, Odyssey
-
…τί λέληκας ; ἔχει νύ σε πολλὸν ἀρείων · τῇ δʼ εἶς, ᾗ σʼ ἂν ἐγώ περ ἄγω καὶ ἀοιδὸν ἐοῦσαν · δεῖπνον δʼ, αἴ κʼ ἐθέλω, ποιήσομαι ἠὲ μεθήσω. ἄφρων δʼ, ὅς κʼ ἐθέλῃ πρὸς…
Hesiod, Works and Days
-
…γὰρ ἀνθρώποισιν ἐπιχθονίοισιν ἀοιδοὶ τιμῆς ἔμμοροί εἰσι καὶ αἰδοῦς, οὕνεκʼ ἄρα σφέας οἴμας μοῦσʼ ἐδίδαξε, φίλησε δὲ φῦλον ἀοιδῶν. ὣς ἄρʼ ἔφη, κῆρυξ δὲ φέρων ἐν χερσὶν ἔθηκεν ἥρῳ Δημοδόκῳ · ὁ δʼ ἐδέξατο, χαῖρε δὲ…
Homer, Odyssey
-
…γλυκερή οἱ ἀπὸ στόματος ῥέει αὐδή. εἰ γάρ τις καὶ πένθος ἔχων νεοκηδέι θυμῷ ἄζηται κραδίην ἀκαχήμενος, αὐτὰρ ἀοιδὸς Μουσάων θεράπων κλέεα προτέρων ἀνθρώπων ὑμνήσῃ μάκαράς τε θεούς, οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν, αἶψʼ ὅ γε δυσφροσυνέων ἐπιλήθεται οὐδέ…
Hesiod, Theogony
-
…ἄριστα. πρῶτα μὲν ἂρ λούσασθε καὶ ἀμφιέσασθε χιτῶνας, δμῳὰς δʼ ἐν μεγάροισιν ἀνώγετε εἵμαθʼ ἑλέσθαι · αὐτὰρ θεῖος ἀοιδὸς ἔχων φόρμιγγα λίγειαν ἡμῖν ἡγείσθω φιλοπαίγμονος ὀρχηθμοῖο, ὥς κέν τις φαίη γάμον ἔμμεναι ἐκτὸς ἀκούων, ἢ ἀνʼ ὁδὸν…
Homer, Odyssey
-
…βασιλῆες ἐμὰ πρὸς δώματα καλὰ ἔρχεσθʼ, ὄφρα ξεῖνον ἐνὶ μεγάροισι φιλέωμεν, μηδέ τις ἀρνείσθω. καλέσασθε δὲ θεῖον ἀοιδὸν Δημόδοκον · τῷ γάρ ῥα θεὸς πέρι δῶκεν ἀοιδὴν τέρπειν, ὅππῃ θυμὸς ἐποτρύνῃσιν ἀείδειν. ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο…
Homer, Odyssey
-
…, σὲ μὲν καὶ κύκνος ὑπὸ πτερύγων λίγʼ ἀείδει, ὄχθῃ ἐπιθρώσκων ποταμὸν πάρα δινήεντα, Πηνειόν · σὲ δʼ ἀοιδὸς ἔχων φόρμιγγα λίγειαν ἡδυεπὴς πρῶτόν τε καὶ ὕστατον αἰὲν ἀείδει. καὶ σὺ μὲν οὕτω χαῖρε, ἄναξ, ἵλαμαι…
NA, Homeric Hymns
-
…οἱ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον. αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, μοῦσʼ ἄρʼ ἀοιδὸν ἀνῆκεν ἀειδέμεναι κλέα ἀνδρῶν, οἴμης τῆς τότʼ ἄρα κλέος οὐρανὸν εὐρὺν ἵκανε, νεῖκος Ὀδυσσῆος καὶ Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ,…
Homer, Odyssey
-
…ᾗσι νοήσας θάμβησεν κατὰ θυμόν · ὀίσατο γὰρ θεὸν εἶναι. αὐτίκα δὲ μνηστῆρας ἐπῴχετο ἰσόθεος φώς. τοῖσι δʼ ἀοιδὸς ἄειδε περικλυτός, οἱ δὲ σιωπῇ ἥατʼ ἀκούοντες · ὁ δʼ Ἀχαιῶν νόστον ἄειδε λυγρόν, ὃν ἐκ Τροίης ἐπετείλατο…
Homer, Odyssey