ἀπέχω

ἀπέχω, fut. ἀφέξω, and (Od. 19.572) ἀποσχήσω: aor. ἀπέσχον:—

• keep off or away from, αἴ κεν τυδέος υἱὸν ἀπόσχη Ἰλίου ἱρῆς Il. 6.96, 277; ἑκὰς νήσων ἀπέχων εὐεργέα νῆα Od. 15.33; κληῖδες ἀπʼ ὤμων αὐχένʼ ἔχουσιν the collar-bone parts the neck from the shoulders, Il. 22.324; Εὐβοίης ἀπέχειν . . αἶγας Orac. ap. Hdt. 8.20, cf. 22; ἄπεχε τῆς βοὸς τὸν ταῦρον A. Ag. 1125 (lyr.), cf. Pr. 687 (lyr.).
• • • 2 c. dat. pers., τοι . . χεῖρας ἀφέξω Od. 20.263.
    • 3 with a Prep., ἀ. φρένα περισσῶν παρὰ φωτῶν E. Ba. 427 (lyr.); ῥῖνα ἀπὸ κάκκης Ar. Pax 162.
    • 4 c. acc. only, keep off or away, σκοτεινὸν ἀ. ψόγον Pi. N. 7.61; ἀ. φάσγανον E. Or. 1519.
    • 5 οὐδὲν ἀπέχει c. inf., nothing hinders, debars one from doing, Pl. Cra. 407b, Plu. Def.orac. 2.433a.
  • II Med., κακῶν ἄπο χεῖρας ἔχεσθαι hold oneʼs hands off or away from . ., Od. 22.316; κυάμων ἄπο χεῖρας ἔχεσθε Emp. 141; ἀθανάτων ἀ. χεῖρας A. Eu. 350 (lyr.), cf. Supp. 756, Pl. Smp. 213d, 214d:—but mostly,
  • • 2 ἀπέχεσθαί τινος hold oneself off a thing, abstain or desist from it, πολέμου Il. 8.35, al.; βοῶν Od. 12.321; οὐδὲ . . σευ ἀφέξομαι will not keep my hands off thee, ib. 19.489; Δεκελέης abstain from ravaging D., Hdt. 9.73, cf. 1.66, 4.118, al., Th. 1.20, etc.; keep away from, πόλεως X. HG 7.3.10: in pf. Pass., μηδὲ τῶν μικρῶν ἀπεσχημένον D. 27.47; ἀγορᾶς ἀπεσχ. Arist. Pol. 1278a25.
    • 3 c. inf., ἀπέχεσθαι μὴ στρατεῦσαι abstain from marching, Th. 5.25; λαμβάνειν ἀπέσχετο Philem. 94.3; ἀπέχεσθαι τοῦ ποιεῖν X. Mem. 4.2.3; οὐκ ἀ. τὸ μὴ οὐ ποιεῖν Id. Cyr. 1.6.32, Pl. R. 354b: also c. part., Jul. Or. 1.43d.
    • 4 abs., refrain oneself, D. 21.61.
  • III intr. in Act., to be away or far from, c. gen. loci, τῶν Ἐπιπολῶν ἓξ ἢ ἑπτὰ σταδίους Th. 6.97; ἀ.ἀπὸ Βαβυλῶνος, etc., Hdt. 1.179, cf. 3.26, al.; ἀπὸ θαλάττης . . δώδεκα ὁδὸν ἡμερῶν ἀ. Euphro 11.3; ἀ. παμπόλλων ἡμερῶν ὁδόν X. Cyr. 1.1.3; τὸ μέσον ἴσον τῶν ἐσχάτων ἀ. Pl. Prm. 145b; πλεῖστον ἀ. κατὰ τόπον Arist. Mete. 363a31; ἀ. τὴν ἡμίσειαν διάμετρον Id. Cael. 293b30, etc.
  • • • b project, extend, Id. GA 781a11; τὰ ἀπέχοντα prominent parts, PA 655a32.
      • c ἀποσχὼν τεσσαράκοντα μάλιστα σταδίους μὴ φθάσαι ἐλθών failing to arrive in time by . ., Th. 5.3.
    • 2 of actions, to be far from, ἀπεῖχον τῆς ἐξευρέσιος οὐδὲν ἔλασσον were just as far from the discovery, Hdt. 1.67; τοσοῦτον ἀπέχω τοῦ ποιεῖν τι ὥστε . . Isoc. 6.70; τοσούτῳ πλέον ἡμῶν ἀπέχεις τοῦ πιστὰ λέγειν ὅσον . . ib. 11.32; ἀπέχει τοῦ μὴ μετʼ ὀργῆς [πράττειν] D. 21.41; πλεῖστον ἀ. τινός to be as far as possible from doing, X. Mem. 1.2.62; but τοσοῦτʼ ἀπέχει τῶν χορηγῶν so far is it from the thoughts of . ., D. 21.59.
    • 3 generally, to be far removed from, πολιτείας, μοναρχίας, Arist. Pol. 1289b2, 1293a17; τοῦ μέσου Id. EN 1109a10.
    • 4 differ from, οὐδέν τι ἀπεῖχε γαμετῆς γυναικός Hdn. 1.16.4.
    • 5 διαφύσιες . . ᾗσιν οὐδὲν ἀπέχει ἀγγεῖα εἶναι nothing is wanting, Hp. de Arte 10.
  • IV have or receive in full, τὴν ἀπόκρισιν Aeschin. 2.50; τὸ χρέος ἀ. receive payment in full, Call. Epigr. 54 Pf.; χάριτας ib. 50 Pf.; ἀπέχω in receipts, BGU 612.2 (i A.D.), etc.; ἀ. τὸν μισθόν Plu. Sol. 22, Ev.Matt. 6.2, al.; καρπὸν ἀ. τῶν πονηθέντων Plu. Them. 17; ἀ. τὸ μέτριον Id. Sanit. 2.124e.
  • • 2 impers., ἀπέχει it sufficeth, it is enough, Ev.Marc. 14.41, cf. Anacreont. 15.33.

ἀπέχω, (ἔχω),
1) abhalten, entfernt halten, ἑκὰς νήσων ἀπέχειν νῆα Od. 15.33 ; οὐδʼ ὅ γε πρὶν λοιμοῖο βαρείας χεῖρας ἀφέξει, alte v.l. Il. 1.97, nach Scholl. Did. wahrscheinlich Zenodots Lesart ; Aristarch u. andere alte Ausgaben hatten Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἀπώσει ; τινά τινος, Einen von etwas fern halten, abwehren, αἴ κεν Τυδέος υἱὸν ἀπόσχῃ Ἰλίου Il. 6.96 ; vgl. Aesch. Ag. 1096 ; χεῖρας πάντων ἀφέξω σοι Od. 20.263 ; τοῖοπᾶσαν ἀεικείην ἄπεχε χροΐ Il. 24.19 ; ἥ μʼ Ὀδυσῆος οἴκου ἀποσχήσει, mich vom Hause entfernen wird, Od. 19.572 ; Il. 22.324 ᾗ κληῖδες ἀπʼ ὤμων αὐχένʼ ἔχουσιν, trennen ; pass., τῶν ἱερῶν τὰ ἐκ τῆς χώρης γενόμενα ἀπέχεται, wird ausgeschlossen vom Opfer, Her. 1.160. Selten so bei Att. S. Plat. Cratyl. 407b ; ῥῖνα ἀπὸ κάκκης Ar. Pax 162. So φθόνον, procul habere, Pind. N. 7.61 ; οὐδὲν ἀπέχει, es steht nichts im Wege, es hindert nichts, es ist natürlich, Hippocr.; Plut. Dion. 23 ὧν οὐδὲν ἀπέχει καὶ τὸν ἄριστον μετασχεῖν ; vgl. Orac. def. 41. Gew.
2) intr., entfernt sein, τινός, von einem Orte ; die Entfernung steht im acc., τό γε μέσον ἴσον τῶν ἐσχάτων ἀπέσχεν Plat. Parm. 145b ; bes. bei Historikern, wo auch oft der gen. fehlt ; eigthmt. Thuc. 5.3 ἀποσχὼν τεσσαράκοντα στάδια μὴ φθάσαι, sc. es fehlten 40 Stadien, daß er eher als die Anderen kam ; mit ἀπό, ἑτέρα ἀφʼ ἑτέρας σταδίους ἑκατὸν ἀπεῖχε Plat. Critia.178d ; αἱ ὄχθαι – ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ τρία πλέθρα Xen. An. 4.3.5. Uebertr. auf andere Dinge, ὧν ἐκεῖνος πλεῖστον πάντων ἀνθρώπων ἀπέσχεν Mem. 1.2.62 ; οὐδὲν ἀπεῖχε γαμετῆς γυναικός Hdn. 1.16.9, unterschied sich gar nicht von der rechtmäßigen Frau. Bes. τοσοῦτο ἀπέχειν, wie tantum abest, worauf häufig ὥστε folgt, z.B. τῆς αὐτονομίας Isocr. 4.101 ; τοῦ λαβεῖν Dem. 24.3 ; τοῦ βοηθεῖν Pol. 5.74.
3) weghaben, dahinhaben, παρὰ σοῦ τὴν χάριν ἀπέχω πάλαι com. Meineke IV.679 ; ἀπέχετε τὴν ἀπόκρισιν, da habt ihre eure Antwort, Aesch. 2.50 ; μισθόν, schuldigen Lohn, NT ; Plut.; ähnl. χρέος Callim. ep. 22 (VI.147); κῦδος ὀφειλόμενον Ep.adesp. 390 (IX.115); Hesych. Erkl. ἐξαρκεῖ, ἀπόχρη, bezieht sich auf Anacr. 15.33 ; vgl. Marc. 14.41.
Med., 1) entfernt halten, für sich, Od. 22.316 κακῶν ἀπὸ χεῖρας ἔχεσθαι, Bekker ἄπο ; ἀπεσχῆσθαι τὼ χεῖρε τῆς μητρός Dem. 25.54 ; vgl. Plat. Symp. 214d ; ohne χεῖρας, schonen, οὐδὲ τροφοῦ οὔσης σεῦ ἀφέξομαι Od. 19.489 ; φίλων Xen. An. 2.6.10 ; Hell. 5.2.6.
2) sich entfernt halten, absol., τότʼ ἂν οὔ τοι ἀποσχέσθαι φίλον ἦεν Od. 9.211 ; τῆς Ἑλλάδος Xen. An. 6.4.14 ; πόλεως Hell. 7.3.10 ; sich einer Sache enthalten, πολέμου Il. 8.35 ; δηϊοτῆτος 12.248 ; ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος Il. 14.206, 305 ; βοῶν Od. 12.321, 328 ; οἴνου Ar. Nub. 417 ; ἡδονῶν, ἐπιθυμιῶν Plat. Phaed. 82c, 83b ; τῶν τῆς πατρίδος Pol. 10.25 ; mit dem inf., τοῦ λέγειν Xen. Mem. 1.2.34 ; ohne Art. Ages. 11.7 ; μὴ στρατεῦσαι Thuc. 5.251 bes. merke man : οὐκ ἀπεσχόμην τὸ μὴ οὐκ ἀπελθεῖν, fast : ich mußte fortgehen, Plat. Rep. I.354b ; οὐκ ἀπείχοντο ἀπὸ τῶν φίλων τὸ μὴ οὐχὶ πλεονεκτεῖν παρʼ αὐτῶν Xen. Cyr. 1.6.32.

ἀπέχω

[ἀπ-, ἀπο- 1, ἀπο- 2.]

Fut. ἀφέξω Od. 20.263.

3 sing. fut. ἀποσχήσει Od. 19.572.

3 sing. aor. subj. ἀπόσχῃ Il. 6.96, 277.

Mid. Fut. ἀφέξομαι Od. 19.489.

2 sing. -εαι Il. 12.248.

1 pl. -όμεθα Il. 8.35, 466.

3 pl. aor. subj. ἀπόσχωνται Il. 11.799, Il. 14.78, Il. 16.41, Il. 18.199.

Infin. ἀποσχέσθαι Od. 9.211.

• • 1

    To keep or ward off from.

    With genit.: Τυδέος υἱὸν Ἰλίου Il. 6.96, 277.

    With dat.: ἀεικείην χροΐ Il. 24.19. Cf. Od. 20.263.

    To steer (a ship) so as to keep her away from a region specified: ἑκὰς νήσων Od. 15.33.

  • 2

    To cause to depart from.

    With genit.: οἴκου με Od. 19.572.

  • 3

    In mid.

  • • a

      To refrain from, hold back from.

      With genit.: πολέμου Il. 8.35. Cf. Il. 8.466, Il. 11.799, Il. 14.78, Il. 16.41, Il. 18.199.

    • b

      To keep one’s hands off, do no harm to.

      With genit.: βοῶν Od. 12.321, 328, σεῦ Od. 19.489.

    • c

      To hold back from through disinclination, fail to take one’s part in.

      With genit.: δηϊοτῆτος Il. 12.248.

    • d

      To abstain from intercourse with.

      With genit.: ἀλλήλων Il. 14.206 = 305.

    • e

      Absol., to retrain from partaking of something Od. 9.211.

ἀπέχω

• 1keep away c. acc. & gen. σκοτεινὸν ἀπέχων ψόγον, ὕδατος ὥτε ῥοὰς φίλον ἐς ἄνδρʼ ἄγων κλέος ἐτήτυμον αἰνέσω N. 7.61 οὐδὲ παναγυρίων ξυνᾶν ἀπεῖχον καμπύλον δίφρον I. 4.28 in tmesis, ἀπὸ πάμπαν ἀδίκων ἔχειν ψυχάν O. 2.69

ἀπέχω , fut. ἀφέξω, ἀποσχήσω, aor. 2 ἀπέσχον, mid. fut. ἀφέξομαι, aor. 2 ἀπεσχόμην, inf. ἀποσχέσθαι: hold from, keep from; act., τινός τι or τινά, ἑκὰς νήσων ἀπέχειν εὐεργἐα νῆα, Od. 15.33; ἠὼς ἥ μʼ Ὀδυσῆος οἴκου ἀποσχήσει, that ‘shall part’ me from Odysseusʼ house, Od. 19.572; also w. dat. of interest, Il. 24.19, Od. 20.263; mid., τινός, ‘hold aloof from,’ Il. 12.248; ‘abstain,’ Od. 9.211; ‘spare,’ Od. 12.321, Od. 19.489.

ἀπέχω

• • Ito keep off or away from, τινά or τί τινος Il.: absol. to keep off, Eur.
  • • 2to keep apart, part, κληῖδες ἀπʼ ὤμων αὐχένʼ ἔχουσιν the collar-bones part the neck from the shoulders, Il.
  • IIMid., ἀπὸ χεῖρας ἔχεσθαί τινος (in tmesi) to hold oneʼs hands off or away from, Od.: also, ἀπέχεσθαί τινος to hold oneself off a thing, abstain or desist from it, Hom., Hdt., etc.
  • • 2c. inf., ἀπέχεσθαι ποιεῖν or μὴ ποιεῖν τι to abstain from doing a thing, Thuc., etc.
  • IIIintr. in Act. to be away or far from, c. gen. loci, Thuc.; also, ἀπ. ἀπὸ Βαβυλῶνος, etc., Hdt.: absol. to be distant, Xen.
  • • 2of actions, to be far from, ἀπεῖχον τῆς ἐξευρέσιος were far from the discovery, Hdt.; πλεῖστον ἀπ. τοῦ ποιεῖν to be as far as possible from doing, Xen.
  • IVto have or receive in full, τὸν μισθόν NTest., Plut.
  • Vimpers., ἀπέχει it sufficeth, it is enough, NTest.