ἀπαπαῖ
ἀπᾰπαῖ,
- = ἀππαπαῖ, Ar. V. 309.
apapaí interj. de aflicción o dolor ¡ay! ¡ay! Ar.V.309, Ra.57
• tb. ἀπᾰπᾰπαῖ apapapaí Ar.V.235, S.Fr.441a.8
•
ἀπαππᾰπαππαῖ
[ᾰ-]
ἀπαπαῖ, juchheißa, wie ἀππαπαῖ, Ar. Vesp. 309 ; aber ἀπαππαί Soph. Phil. 736, Interjektion der Klage, wo die mss. ἀπαπαπᾶ haben, s. παπαί.
ἀπαπαῖ
= ἀππαπαῖ, Soph., Ar.