ἀπαντικρύ
ἀπαντικρύ, right opposite
ἀπαντικρύ, Adv. (in Att. Inscr. ἀπαντροκύ IG 2.834bi25, cf. 2(5) p.204), strengthd. for ἀντικρύ,
- right opposite, τῆς Ἀττικῆς D. 8.36, cf. Hp. Cord. 2, Thphr. Char. 21.7, Luc. Am. 5; ὁ ἀ. λόφος X. HG 6.4.4.
- 2 in the first instance, opp. ἀνὰ χρόνον, Hp. Art. 41.
1 enfrente c. gen.
ἀ. τῆς Ἀττικῆς ἐπιτειχίζειν
ἀπαντροκὺ τοῦ δολιχοῦ ... οἴκου
ἀ. τῆς εἰσόδου προσπατταλεῦσαι
ἀ. καθεδοῦμαί σου
2 en sentido contrario c. gen.
ἀ. τῆς ἀναπνοῆς φέρεσθαι
• abs.
ὁ ἀ. λόφος
ἀπ·αντικρύ, adv. en face, Xén. Hell. 6, 4, 4 ; avec le gén. en face de, Dém. 99, 1 ; Luc. Am. 5 ||
➳ Inscr. att. ἀπαντροκύ, CIA. 2 add. 834 b, I, 25 (329 av. J.-C.) ; cf. καταντροκύ.
1. adv. aan de overkant, ertegenover.
2. prep. met gen. recht tegenover.
ἀπαντικρύ, gerade gegenüber, ὁ ἀπ. λόφος Xen. Hell. 6.4.4 ; καθιστάναι τινὰ ἀπ. τινός Dem. 50.47 ; Sp., wie Luc. Amor. 5.
ἀπαντικρύ
- right opposite, Xen.; c. gen., Dem.