ἀπαράπειστος
ἀπαράπειστος, not to be seduced
ἀπαρά-πειστος, ον,
- not to be seduced, D.H. 8.61.
1 inexorable
περὶ τὰ δίκαια
2 indócil, desobediente Hsch.s.u.
ἀ·παράπειστος, ος, ον, qui ne se laisse pas persuader, obstiné, DH. 8, 61.
Étym. ἀ, παραπείθω.
ἀπαράπειστος, nicht durch Zureden abzubringen, unbestechlich, Dion.Hal. 8.61.