ἀπαρασκεύαστος
ἀπαρασκεύαστος, unprepared
ἀπαρα-σκεύαστος, ον,
- = sq., X. An. 1.5.9 (Comp.), 2 Ep.Cor. 9.4, J. AJ 4.8.41. Adv. -τως Arist. Rh.Al. 1430a3.
I
1 mal preparado, desvalido, desasistido
γνώμη
2 no preparado, desprevenido
βασιλεύς
μήπως ἐὰν ... εὕρωσιν ὑμᾶς ἀπαρασκευάστους
no sea que ... os hallen desapercibidos
II adv. -ως sin preparación
πολεμήσαντες
ἀπαρασκεύαστος, ος, ον, non préparé, Xén. Hell. 7, 1, 5, etc. ; NT. 2 Cor. 9, 4 ||
Cp. -ότερος, Xén. An. 1, 5, 9 ; Cyr. 2, 4, 15.
Sup. -ότατος, Xén. An. 2, 3, 12 ; Cyr. 5, 4, 19 (var. ἀπαρασκεύαστος).
Étym. ἀ, παρασκευάζω.
ἀπαρασκεύαστος, unvorbereitet, ungerüstet, βασιλεὺς -στότατος Xen. An. 1.1.6, 2.3.21 ; Kompar., Poll. 6.143.
Strong 532
*
unprepared: II Co 9:4.†
ἀπαρασκεύαστος
παρασκευάζω, ἀπαράσκευος, NTest.