ἀπαράχυτος
ἀπαράχυτος, without anything poured in, unmixed
ἀπαρά-χῠτος, ον,
- without anything poured in, unmixed, οἶνος Gal. 13.721, cf. 10.832; ὕδωρ Hld. 5.16: generally, pure, Plu. Sollert. 2.968c.
en el que nada se ha vertido, puro
οἶνος
ὕδωρ
• fig. puro, elemental
πάθεσι καὶ κινήμασιν
ἀ·παράχυτος, ος, ον [ῠ] non mélangé d’eau ou d’autre liquide, pur, Hld. 5, 16 ; fig. Plut. M. 968c.
Étym. ἀ, παραχέω.
ἀπαράχυτος, ohne Zusatz von Wasser, unvermischt, οἶνος Galen.; ὕδωρ Heliod.; übertr., Plut. Sol. anim. 12.