ἀπαρεμπόδιστος
ἀπαρ-εμπόδιστος, ον,
- = ἀπαραπόδιστος (for which it occurs as a v.l.), Sor. 1.3; ἡ τοῦ κόσμου διοίκησις Chrysipp.Stoic. 297, cf. S.E. M. 1.147. Adv. -τως Aët. 16.61, Hdn. Fig. p.96 S., Alex.Aphr. in Top. 46.3.
I
1 libre, sin trabas
ἡ τοῦ κόσμου διοίκησις
2 de los sentidos despejado
ἀ. ταῖς αἰσθήσεσιν
(persona) de sentidos muy despiertos
II adv. -ως sin trabas Aët.16.61, Hdn.Fig.96, Alex.Aphr.in Top.46.3.
ἀ·παρεμπόδιστος, ος, ον, c. ἀπαραπόδιστος, Arr. Epict. 1, 1, 10.
Étym. ἀ, παρεμποδίζω.
ἀπαρεμπόδιστος, ungehindert, neben ἀκώλυτος Epict. ench. 1.