ἀπενιαύτησις
ἀπενιαύτησις, banishment for a term of years
ἀπενῐαύτ-ησις, εως, ἡ,
- banishment for a term of years, τριετεῖς ἀ. Pl. Lg. 868e (v.l. -ισις).
exilio por un año
τριετεῖς ἀ.
ἀπενιαύτησις, εως (ἡ) exil d’un an, d’où abs. exil, Plat. Leg. 868d.
Étym. ἀπενιαυτέω.
ἀπενιαύτησις, ἡ, Verbannung (auf ein Jahr), Plat. Legg. IX.868e τριετεῖς ; nur eine Handschrift hat ἀπενιαύτισις.