ἀπεννέπω
ἀπεννέπω, to forbid
- forbid: abs., A. Th. 1058, E. Ph. 1657; ἀ. τι forbid it, S. OC 209; more freq. c. acc. et inf., ἀ. τινὰ ποιεῖν E. Med. 813, Heracl. 556; ἀ. τινὰ μὴ ποιεῖν Id. Ion 1282, HF 1295; ἀ. τινὰ θαλάμων order him from the chamber, Id. IA 552 (lyr.).
- 2 c. acc.rei, deprecate, ἀνδροκμῆτας δʼ . . ἀπεννέπω τύχας A. Eu. 957 (lyr.).
1 prohibir, decir que no abs.
ἀπεννέπω δ' ἐγώ
κἂν ἀπεννέπῃ πόλις
• c. ac. int.
OI. ἀλλὰ μή -XO. τί τόδ' ἀπεννέπεις, γέρον;
ED. Pero no ... CO. ¿A qué dices que no, viejo?
2 apartar, impedir, vetar c. ac. de cosa
ἀνδροκμῆτας δ' ἀώρους ἀπεννέπω τύχας
ἀπενέπω νιν ἀμετέρων ... θαλάμων
rechazo a esta ... lejos de mi tálamo
• c. ac. e inf. prohibir, impedir a uno hacer algo
δρᾶν σ' ἀπεννέπω τάδε
οὐδ' ἀπεννέπω ... θνῄσκειν σ'
ἀπεννέπω σε μὴ κατακτείνειν ἐμέ
ἀπεννέπουσά με μὴ θιγγάνειν γῆς
1. verbieden; met acc. en inf.:
2. weg wensen:
- Ito forbid, Aesch.; ἀπ. τι to forbid it, Soph.; c. acc. et inf., ἀπ. τινὰ ποιεῖν or μὴ ποιεῖν τι Eur.:— ἀπ. τινὰ θαλάμων to order him from the chamber, Eur.
- IIto deprecate, τι Aesch.