ἀποβατήριος
ἀποβατήριος, as protector of persons landing
ἀποβᾰ-τήριος, α, ον, of Zeus,
- as protector of persons landing, Arr. An. 1.11.7; of Artemis, IGRom. 4.1539 (Erythrae).
- II τὰ ἀ. (sc. ἱερά) offerings made on landing, St.Byz. s.v. Βουθρωτός, Poll. 2.200.
- III ἀ. τόπος place of landing, of Mt. Ararat, J. AJ 1.3.5.
I adj.
1 protector del desembarco
2 de o para desembarcar
τόπος
II subst. τὰ ἀ. sacrificios ofrecidos al desembarcar Poll.2.200, St.Byz.s.u.
ἀποβατήριος, ος, ον [βᾰ] relatif au débarquement : Ζεὺς ἀ. Arr. An. 1, 11, 7, Zeus protecteur du débarquement ; τὰ ἀποβατήρια (s. e. ἱερά) E. Byz. vo Βουθρωτός, sacrifices du débarquement.
Étym. ἀποβαίνω.
ἀποβατήριος, zur Landung gehörig, Ζεύς, Beschützer der Landung, Arr. An. 1.11.7 ; bes. τὰ ἀποβατήρια, sc. ἱερά, Opfer für glückliche Landung, Sp., z.B. St.B. v. Βουθρωτός.