ἀποθραύω
ἀποθραύω, to break off
ἀπο-θραύω,
- break off, νεὼς κόρυμβα A. Pers. 410; τοὺς ὑπερέχοντας τῶν σταχύων D.H. 4.56: metaph., τῆς ἐλευθερίας τὸ κεφάλαιον Jul. Mis. 356b; τοῦ ἑνὸς τὸ μερικόν Dam. Pr. 51:—Pass., to be broken off, Arist. Pr. 967b5, Arr. Tact. 2.4: metaph., ἀποθραυσθῆναι τῆς εὐκλείας to be broken off from oneʼs fair fame, make shipwreck of it, Ar. Nu. 997.
1 partir, romper
νεὼς κόρυμβ'
ἄκρον δόρυ
τοὺς ὑπερέχοντας τῶν σταχύων
• en v. med.
ἀποθραυομένων ... τῶν ἀνθράκων
τοῦ μὴ ἀ. εὐπετῶς
2 fig. destrozar, estropear
τῆς ἐλευθερίας τὸ κεφάλαιον
τοῦ μὲν ἑνὸς ἀποθραύοντες τὸ μερικὸν τῇ προσθήκῃ τῶν πάντων
• en v. pas. verse privado
μήλῳ βληθεὶς ὑπὸ πορνιδίου τῆς εὐκλείας ἀποθραυσθῇς
ἀπο·θραύω, détacher en brisant, briser, DH. 4, 56 ; fig. τῆς εὐκλείας ἀποθραυσθῆναι, Ar. Nub. 997, voir sa réputation déchirée.
1. act. met acc. afbreken.
2. pass., overdr. beroofd worden van,
ἀποθραύω, (θραύω), abbrechen, zermalmen, ἀποθραύει Aesch. Pers. 402 ; τῆς εὐκλείας ἀποθραυσθῆναι, seinen guten Ruf verlieren, Ar. Nub. 984 ; Arist. Probl. 38.8 ; τοὺς ὑπερέχοντας τῶν σταχύων Dion.Hal. 4.56.
ἀποθραύω
- to break off, Aesch.:—Pass. to be broken off: metaph., ἀποθραυσθῆναι τῆς εὐκλείας to be broken off from oneʼs fair fame, make shipwreck of it, Ar.