ἀπόθρισμα
ἀπόθρισμα, that which is cut off
ἀπόθρισμα, ατος, τό,
- that which is cut off, Orph. A. 1000.
trozo
δρέψατο γὰρ παλάμῃσι λυγρῶν ἀποθρίσματα ῥιζῶν
ἀπόθρισμα, ατος (τὸ) touffe de racines coupées, Orph. Arg. 1003.
Étym. ἀποθρίζω.
ἀπόθρισμα, τό, das Abgeschnittene, Sp., wie Orph. Arg. 1000.