ἀποθυτέον
ἀποθυτέον, one must perform a sacrifice
ἀπο-θῠτέον,
- one must perform a sacrifice, Them. Or. 11.142a.
hay que hacer un sacrificio
μόνῳ (βασιλεῖ) ἀ., ὥπερ ἱερῶν τῷ Διί
ἀποθυτέον [ῠ] vb. du suiv. Thém. 142.