ἀποθύμιος
ἀποθύμιος, not according to the mind, unpleasant, hateful
ἀποθύμιος [ῡ], ον (fem. ἀποθυμίη in Semon. 7.35): (θῡμός):—
- not according to the mind, unpleasant, hateful, ἔπος Hes. Op. 710; ἀποθύμια ἔρδειν τινί to do one a disfavour, Il. 14.261; οὔ τι ἀποθύμιον ποιῆσαι Hdt. 7.168; μή μοί τι τέκνοις ἀ. ἕρπῃ Mosch. 4.93.
odioso, desagradable c. dat.
Νυκτὶ θοῇ ἀποθύμια
πᾶσι ... ἀποθυμίη
μή μοί τι τέκνοις ἀποθύμιον ἕρπῃ
ἔπος
οὐδέ τι ἀποθύμιον ποιῆσαι
οὐδ' ἔστιν ὅπως ἀποθύμια ῥέξω
οὐ γὰρ ἀποθύμιον ἔχω τὸν πόθον
ἀπο·θύμιος, ος, ον [ῡ], désagréable, odieux, Il. 14, 261 ; Hés. O. 708 ; Hdt. 7, 168 ||
➳ Fém. -η, Sim. am. Iamb. fr. 6, 35.
Étym. ἀπό, θυμός.
ἀποθύμιος, (θυμός), fem. ἀποθυμίη Simon. mul. 35 ; unbehaglich, mißfällig, verhaßt τινὶ ἀποθύμια ἔρδειν Il. 14.261 ; ἔπος Hes. O. 712, Ggstz καταθύμιος. Vgl. Her. 7.168 ; Mosch. 4.93.
ἀποθύμιος
[ἀπο- 2 + θυμός. Away from the heart. Cf. ἀπό II.2.e.]
Hence, unpleasing.
Absol. in neut. pl.: μὴ νυκτὶ ἀποθύμια ἕρδοι (do her a disfavour, offend her) Il. 14.261.
ἀποθύμιος (θῡμός): displeasing, nent. pl., Il. 14.261†.
ἀποθύμιος
θυμός
- not according to the mind, unpleasant, hateful, ἀποθύμια ἔρδειν τινί to do one a disfavour, Il.; ἀποθύμιόν τι ποιῆσαι Hdt.