ἀποθηρίωσις
ἀποθηρίωσις, changing into a wild beast
ἀποθηρί-ωσις, εως, ἡ,
- changing into a wild beast, Hsch. s.v. Αἰαίη.
- II (from Pass.) fury or rage against any one, πρός τινα D.S. 34/5.20.
1 transformación en bestia Hsch.s.u.
2 ira, furor
πρὸς αὑτόν
ἀποθηρίωσις, εως (ἡ)
1 action de rendre sauvage, Plut. M. 1045b ||
2 action d’exaspérer, DS. Exc. p. 603, 18.
Étym. ἀποθηριόω.
ἀποθηρίωσις, ἡ, Verwilderung, Plut.; wütender Zorn gegen Jemanden, DS