ἀπορέω

I

1 dudar, no saber c. interr. ὅτῳ τρόπῳ ἢ ... πολιορκήσεται ... ἢ ... διασωθήσεται Th.3.109, cf. Plu.2.109c, τίνα χρὴ τρόπον ... περὶ αὐτῶν εἰπεῖν D.3.3, ποτέραν τῶν ὁδῶν τράπηται X.Mem.2.1.21, ὅκως οἱ διαβήσεται τὸν ποταμὸν ὁ στρατός Hdt.1.75, ὅπως περαιωθῇ D.C.40.35.1, ὅπῃ διέλθωσιν Th.1.107, πότερα τύχης ἢ γνώμης ἔργα ἐστίν; X.Mem.1.4.6, εἰ διδακτόν ἐστιν ἀρετή Pl.Prt.326e, πῶς πλείονα γράφω POxy.939.24 (IV d.C.)

• c. prep. ἐς πολλά S.Tr.1243, περὶ τούτων Pl.Phd.84c

• c. ac. τὴν ἐξαγωγήν respecto a la salida Hdt.4.179, αἰτίας ἀπορεῖν ignorar las causas Plu.2.680c

• c. inf. no saber cómo κρῖναι μέγα πρᾶγμ' Ar.V.590, μεταπεῖσαι αὐτούς Lys.9.7, πρὸς τοὺς λόγους ἀπαντᾶν Phld.Rh.2.296

• abs. οὐκ ἀπορήσαντα πρὸς ταῦτα εἰπεῖν responder a estas cosas sin vacilar Hdt.1.159, τὸ δ' ἀπορεῖν ἀνδρὸς κακοῦ E.HF 106

• tb. en v. med. ἠπόρημαι πρὸς θεῶν τὰ νῦν τάδε E.IA 537, σφόδρα ἠπορούμην ὅ τι χρησαίμην Lys.3.10, πολλὰ τοίνυν ἀπορηθεὶς πρὸς τῷ διαιτητῇ περὶ πάντων τούτων D.27.53.

2 estar en dificultad c. dat., frec. instrum. τούτοις X.An.1.3.8., τοῖς παροῦσι πράγμασιν Isoc.4.147, τῷ γιγνομένῳ Numen.26.25

• abs., Numen.26.84.

3 en dialéctica con las mismas constr. de 1plantear una dificultad ἀπορία ..., ἣν ἀπορεῖς περὶ τῶν ἀνδρῶν τῶν ἀγαθῶν Pl.Prt.324d, περὶ τούτου Arist.Ph.194^a15, περὶ ὧν οὐδὲν ἧττον συμβαίνει τὰ αὐτὰ ἀπορεῖν Arist.Metaph.1085^a35, περὶ τοῦ ἑξῆς Aristox.Harm.74.3, πότερον τῷ νομοθέτῃ νομοθετητέον Arist.Pol.1283^b36, τί ποτε καὶ βούλονται λέγειν Arist.EN 1096^a34

• en v. pas. τὸ νῦν ἀπορούμενον la dificultad que acaba de plantearse Pl.Sph.243b, περὶ τῶν ἠπορημένων Arist.Pol.1281^a38, τὸ περὶ τῶν φυσικῶς ἀπορουμένων Plu.2.1115a

• impers. ἀπορεῖται se plantea un problema o dificultad πότερόν ἐστι μαθητὸν ἢ ἐθιστόν Arist.EN 1099^b9, μή ποτ' οὐ βούλονται οἱ φίλοι τοῖς φίλοις τὰ μέγιστα τῶν ἀγαθῶν Arist.EN 1159^a6

• gener. plantear dificultades τῶν δεομένων γίγνεσθαι οὐδὲν ἀπορεῖται X.Lac.13.7.

4 temer μὴ ὡς ἀληθῶς μάτην θεοὺς ἄνθρωποι αἰτιῶνται Pl.Alc.2.142d.

5 en v. med.-pas. no tener éxito, fracasar ἃ πειρηθέντα ἀπορηθέντα ἐφάνη, καὶ δι' ἅσσα ἠπορήθη Hp.Art.47, ἀπορεῖσθαι ἐν τῇ θεραπείῃ Hp.Aër.2, c. inf. ἄρθρον ... ἐμπεσεῖν en la reducción de una articulación Hp.Art.72

• abs. reconocerse incapaz Hp.Art.13.

II carecer de, necesitar c. gen. οἰκείης χαρᾶς Democr.B 293, τροφῆς Th.8.81, συμμάχων X.Cyr.4.2.39, χρημάτων D.C.55.24.9, προφάσεων AP 9.488 (Trypho), τῶν συνεργούντων αὐτῷ ἀγοραίων SB 7518.3 (IV/V d.C.)

• abs. estar en la indigencia, ser pobre E.Fr.953.19, οὔτε ἀπορεῖ Ἔρως ποτὲ οὔτε πλουτεῖ Pl.Smp.203e

• tb. en v. med.-pas. ὅταν γὰρ ἀπορῆταί τις Antiph.123.3, ἔρημός ἐστ' ἄνθρωπος ἠπορημένος Com.Adesp.249, εἰ ἀπορηθείη ... τὸ ἐκλαβὸν πρόσωπον si careciera de medios la parte receptora, PNess.24.10 (IV d.C.).