ἀπόχρησις
ἀπόχρησις, getting rid of
ἀπό-χρησις, εως, ἡ,
- getting rid of, τῶν περιττῶν dub. in Plu. Aet.Gr. 2.267f.
- II consumption, using up, Ep.Col. 2.22.
1 acción de librarse de
τῶν περιττῶν
2 uso, consumo
ἅ ἐστιν πάντα εἰς φθορὰν τῇ ἀποχρήσει
3 necesidad
ἔχω σοι πέμψας τὴν πᾶσαν ἀπόκρησείν (-σιν) σου
ἀπόχρησις, εως (ἡ)
1 action de se défaire de, Plut. M. 267f ||
2 usage modéré, c. à d. action de se contenter de, DH. 1, 58 ||
3 action de mésuser, NT.
Étym. ἀποχράομαι.
ἀπόχρησις, ἡ, das Aufbrauchen, Plut. qu.Rom. 18, l.d. ; Aufreiben, Töten, Ar. frg. 2 ; das Bedürfnis, Dion.Hal. 1.58.
Strong 671
*†
abuse, misuse: Col 2:22 (MM, s.v.).†