ἀρότρευμα
ἀρότρευμα, ploughing
ἀρότρ-ευμα, ατος, τό,
- ploughing: metaph., generation, φύσεως ἀ. καινοῖς Poet. ap. Stob. 1.49.46.
arada, labranza, fig. generación
φύσεως ἀροτρεύμασι καινοῖς
ἀρότρευμα, ατος (τὸ) [ᾰρ] labour, Poèt. (Stob. Ecl. 1, 1000).
Étym. ἀροτρεύω.
ἀρότρευμα, τό, das geackerte Land, auch Zeugung, Stob. ecl. phys. 1, p. 1000.