ἀσέλγημα
ἀσέλγημα, licentious act
ἀσέλγ-ημα, ατος, τό,
- licentious act, prob. in Plb. 38.2.2, cf. Plu. in Hes. 64 [fr. 85 Sandbach], Suid. s.v. ἀστυάνασσα; vulgar abuse, in pl., POxy. 903.21 (iv A. D.).
plu. actos licenciosos op.
ἀσεβήματα
• palabras groseras, procacidades
πολλὰ ἀσελγήματα λέγων
ἀσέλγημα, ατος (τὸ) trait d’impudence ou de grossièreté, Pol. 38, 2 ; Procl.
Étym. ἀσελγέω.
ἀσέλγημα, τό, Frevel, εἴς τινα Pol. 38.2, 2.