ἀσεβέω
ἀσεβέω, ἀσεβέω, live or act impiously; sin against
- to be impious, act profanely, commit sacrilege, Hdt. 1.159; opp. ἀδικέω, Ar. Th. 367; ἀ. ἐς τὸν νηόν Hdt. 8.129, cf. E. Ba. 490, Antipho 5.93; περὶ τὰ ἱρά, τοὺς θεούς, Hdt. 2.139, Antipho 4.1.2, cf. X. Ap. 22, etc.; πρὸς τὰ θεῖα Id. Cyn. 13.16: c. acc. cogn., ἀ. ἀσέβημα Pl. Lg. 910e; ἀγγελίας καὶ ἐπιτάξεις παρὰ νόμον ἀ. ib. 941a; περὶ οὗ τὴν ἑορτὴν ἀσεβῶν ἑάλωκε D. 21.227.
- 2 c. acc. pers., sin against, ἢ θεὸν ἢ ξένον τινʼ ἀσεβῶν A. Eu. 271 (lyr.); ἀ. θεούς D.S. 1.77, Plu. Aet.Gr. 2.291c; τὸ ἱαρὸν IG 7.2418 (Thebes, iv B. C.); τὸν Καίσαρα POxy. 1612.23 (iii A. D.):—Pass., ἀσεβοῦνται οἱ θεοί Lys. 2.7; ἠσεβῆσθαι πρός τινος D.C. 57.9; of households, to be affected with the consequences of sin, ὅταν τις ἀσεβηθῇ τῶν οἴκων Pl. Lg. 877e.
- 3 Pass. also of the act, ἐμοὶ ἠσέβηται οὐδὲν περί τινος And. 1.10; τὰ ἠσεβημένα Lys. 6.6.
1 cometer impiedad c. ac., contra la divinidad o lo sagrado
ἢ θεὸν ἢ ξένον τιν' ἀσεβῶν ἢ τοκέας φίλους
τὸν Καίσαρα
ἐμοὶ ἠσέβηται οὐδέν
ninguna impiedad ha sido cometida por mí
• c. prep. y ac.
ἵνα ἀσεβήσας περὶ τὰ ἱρὰ κακόν τι πρὸς θεῶν ἢ πρὸς ἀνθρώπων λάβοι
ἀσεβοῦντ' εἰς τὸν θεόν
• c. ἀπό y gen.
οὐκ ἠσέβησα ἀπὸ τοῦ θεοῦ μου
no cometí impiedad contra mi dios
• c. ac. int.
ἀ. ἀσέβημα
ἀγγελίας καὶ ἐπιτάξεις παρὰ νόμον ἀσεβησάντων
• abs.
ὁμοίως ἀσεβοῦσιν οἱ γενέσθαι φάσκοντες τοὺς θεούς
ἵνα γε ἀσεβήσαντες θᾶσσον ἀπόλησθε
• dif. de ἀδικέω:
ἀσεβοῦσι ἀδικοῦσί τε τὴν πόλιν
περὶ τῶν ἡμαρτηκότων καὶ ἠσεβηκότων εἰς τὸν κύριον
ἡμάρτομεν ἠσεβήσαμεν ἠδικήσαμεν
2 intr. en v. med.-pas. sufrir impiedad
ὅταν οὖν τις ... ἀσεβηθῇ τῶν οἴκων
- 1to be impious, to act profanely, sin against the gods; εἴς τινα or τι Hdt., Eur.; περί τινα or τι Hdt., Xen.
- 2c. acc. pers. to sin against him, Aesch.; hence in Pass., ἠσέβηται οὐδέν no sin has been committed, Andoc.
-
…ἀποθανόντας δίκην ἔχειν τὴν μεγίστην, τοὺς δὲ κάτω τὰ αὑτῶν οὐ κομίζεσθαι, ἱερῶν δὲ μιαινομένων τοὺς ἄνω θεοὺς ἀσεβεῖσθαι, τὸ μὲν πρῶτον πέμψαντες κήρυκας ἐδέοντο αὐτῶν δοῦναι τῶν νεκρῶν ἀναίρεσιν, νομίζοντες ἀνδρῶν μὲν ἀγαθῶν εἶναι ζῶντας τοὺς…
Lysias, Speeches
-
…ἐγὼ τοιοῦτον κίνδυνον ἐκινδύνευον, εἰ μὴ τὸ μέγιστον τῶν ἀδικημάτων ἦ ὑπʼ αὐτοῦ ἠδικημένος ; ἔπειτα παρακαλέσας αὐτὸς μάρτυρας ἠσέβουν, ἐξόν μοι, εἴπερ ἀδίκως ἐπεθύμουν αὐτὸν ἀπολέσαι, μηδένα μοι τούτων συνειδέναι ; ἐγὼ μὲν οὖν, ὦ…
Lysias, Speeches
-
…· φωνὴν δὲ οἱ μὲν εὐεπῆ ἱᾶσιν, οἱ δʼ αἰσχράν · πρὸς δὲ τὰ θεῖα τοῖς μὲν οὐδὲν ἐμποδὼν ἀσεβεῖν, οἱ δʼ εὐσεβέστατοι. λόγοι γὰρ παλαιοὶ κατέχουσιν ὡς καὶ θεοὶ τούτῳ τῷ ἔργῳ χαίρουσι καὶ πράττοντες καὶ ὁρῶντες…
Xenophon, On Hunting
-
…κάτω, ἀντίποινʼ ὡς τίνῃς ματροφόνου δύας. ὄψει δὲ κεἴ τις ἄλλος ἤλιτεν βροτῶν ἢ θεὸν ἢ ξένον τινʼ ἀσεβῶν ἢ τοκέας φίλους, ἔχονθʼ ἕκαστον τῆς δίκης ἐπάξια. μέγας γὰρ Ἅιδης ἐστὶν εὔθυνος βροτῶν ἔνερθε χθονός, δελτογράφῳ…
Aeschylus, Eumenides
-
…κἀν ἡμέρᾳ τό γʼ αἰσχρὸν ἐξεύροι τις ἄν. δίκην σε δοῦναι δεῖ σοφισμάτων κακῶν. σὲ δʼ ἀμαθίας γε κἀσεβοῦντʼ ἐς τὸν θεόν. ὡς θρασὺς ὁ βάκχος κοὐκ ἀγύμναστος λόγων. εἴφʼ ὅ τι παθεῖν δεῖ · τί με…
Euripides, Bacchae
-
…ἀπὸ τῶν αὑτοῦ καὶ ἀπὸ τοῦ τῆς πόλεως δυνατοῦ · ἐθέλοντος δὲ τότε κρίνεσθαι παραχρῆμα τῆς αἰτίας ἄρτι γεγενημένης ὡς ἠσεβηκότος εἰς τὰ μυστήρια, ὑπερβαλλόμενοι οἱ ἐχθροὶ τὰ δοκοῦντα δίκαια εἶναι ἀπόντα αὐτὸν ἐστέρησαν τῆς πατρίδος · ἐν ᾧ χρόνῳ…
Xenophon, Hellenica
-
…βοηθέεις, Κυμαίους δὲ κελεύεις τὸν ἱκέτην ἐκδιδόναι ; τὸν δὲ αὖτις ἀμείψασθαι τοισίδε · ναὶ κελεύω, ἵνα γε ἀσεβήσαντες θᾶσσον ἀπόλησθε, ὡς μὴ τὸ λοιπὸν περὶ ἱκετέων ἐκδόσιος ἔλθητε ἐπὶ τὸ χρηστήριον. ταῦτα ὡς ἀπενειχθέντα ἤκουσαν οἱ…
Herodotus, The Histories
-
…κρατί μοι πότμος δυσκόμιστος εἰσήλατο. πολλῷ τὸ φρονεῖν εὐδαιμονίας πρῶτον ὑπάρχει. χρὴ δὲ τά γʼ εἰς θεοὺς μηδὲν ἀσεπτεῖν. μεγάλοι δὲ λόγοι μεγάλας πληγὰς τῶν ὑπεραύχων ἀποτίσαντες γήρᾳ τὸ φρονεῖν ἐδίδαξαν .…
Sophocles, Antigone
-
…τῶν παρεσκευασμένων, εἴ τις ἅπτοιτο, μὴ ἐπιτρέπειν. ἐν δὲ τῇ βουλῇ καὶ τῇ ἐκκλησίᾳ ἀπολογησάμενος ὡς οὐκ ἠσεβήκει, εἰπὼν δὲ ὡς ἠδίκηται, λεχθέντων δὲ καὶ ἄλλων τοιούτων καὶ οὐδενὸς ἀντειπόντος διὰ τὸ μὴ ἀνασχέσθαι ἂν τὴν…
Xenophon, Hellenica
-
…οὐκ ὀλιγαρχία, οὐ τύραννος, οὐ πόλις ἐθέλει δέξασθαι διὰ τέλους, ἀλλὰ πάντα τὸν χρόνον, ἐξ ὅσου ἠσέβησεν, ἀλώμενος διάγει, πιστεύων ἀεὶ μᾶλλον τοῖς ἀγνῶσι τῶν γνωρίμων διὰ τὸ ἠδικηκέναι οὓς γιγνώσκει. τὸ δὲ τελευταῖον…
Lysias, Speeches