ἀσελγόκερως
ἀσελγόκερως, with outrageous horn
ἀσελγό-κερως, ὁ, ἡ,
- with outrageous horn, κριός Pl.Com. 210.
de cuernos desmesurados
κριός
ἀσελγό·κερως, ως, ων, gén. ωτος, aux cornes menaçantes, Plat. com. 2-2, 688, 1 Mein.
Étym. ἀσελγής, κέρας.
ἀσελγόκερως, ωτος, mit übermäßig großen Hörnern, Plat. com. in VLL von dem ehernen Widder auf der Burg, B.A. 451 erkl. τὸν μεγαλόκερον ἢ βίαιον τοῖς κέρασιν ; vgl. Diog. 5.61.