ἀστόχημα
ἀστόχημα, failure, fault
ἀστόχ-ημα, ατος, τό,
- failure, fault, Plu. Curios. 2.520b.
1 falta, error Plu.2.520b,
τῷ ἀστοχήματι τῆς ἑαυτοῦ αἱρέσεως περιέπεσε
2 fracaso, desastre
Παῦλος ... ἐν πολλοῖς ὢν ἀστοχήμασι
ἀστόχημα, ατος (τὸ) maladresse, d’où faute, échec, Plut. M. 520b.
Étym. ἀστοχέω.
ἀστόχημα, τό, das Verfehlen, der Irrtum, τὰ περὶ τὸν βίον ἀστ. Plut. curios. 10.