ἄστοχος
ἄστοχος, missing the mark, aiming badly at
- missing the mark, aiming badly at, τινός Pl. Ti. 19e, AP 9.370 (Tib. Ill.).
- 2 abs., aiming amiss, random, οὐκ ἀστόχου διανοίας Arist. HA 587a9; κατηγορία aimless, absurd, Plb. 5.49.4; of a person, Phld. Ind.Sto. 32. Adv. -χως amiss, Alex. 116.14, Plb. 1.74.2, Phld. Mort. 33.
1 que falla el blanco ref. a Eros
σὺ δὲ ἄτοξος εἶ καὶ ἄστοχος;
τὰς βολὰς ... οὐκ ἀστόχους ἐποιοῦντο
• c. gen. que no alcanza
ἄγρης ... χεὶρ ἄστοχος
• fig.
τὸ δὲ τῶν σοφιστῶν γένος ... φοβοῦμαι μὴ ... ἄστοχον ἅμα φιλοσόφων ἀνδρῶν ᾖ καὶ πολιτικῶν
temo que la clase de los sofistas no esté preparada para entender a filósofos y políticosκινδυνεύει τὸ ποιητικὸν γένος ἄστοχον εἶναι τῶν ἱερῶν λόγων
οὐκ ἄστοχος διάνοια
ingenio perspicazκατηγορία ἄ.
acusación absurda
2 adv. -ως sin alcanzar el blanco, torpemente
οὐκ ἀ.
τοῖς καιροῖς ἀ. ἐχρῆτο
• Adv. ἀστόχως , z.B. ἐχρῆτο τοῖς καιροῖς Pol. 1.74, unüberlegt, unklug.
- missing the mark, aiming badly at, τινος Plat., Anth.