ἀσυνταξία
ἀσυνταξία, incapacity of entering into construction
ἀσυν-ταξία, ἡ,
- incapacity of entering into construction, A.D. Pron. 14.3, Synt. 304.24; irregularity, Choerob. in Theod. 2 p.18 H.
- II disorder, indiscipline, App. BC 2.20, Gall. 15.
1 desorden, falta de disciplina
ἀ. τῆς πολιτείας
σκεδάσας τοὺς πολλοὺς ἐν ἀσυνταξίᾳ
θαυμάζω ἐπὶ τῇ [ἀσυ]νταξίᾳ σου
2 gram. mala construcción
τὸ αἴτιον τῆς ἀσυνταξίας
• anomalía, irregularidad de una forma
δι' ἀσυνταξίαν ... τῆς Μόψοπος γενικῆς ἡ εὐθεῖα ἐπιλιμπάνει
ἀσυνταξία, ας (ἡ)
1 désordre (d’une troupe) App. ||
2 défaut de coordination, mauvaise construction, Dysc. Pron. 16a.
Étym. ἀσύντακτος.
ἀσυνταξία, ἡ, Unordnung, Verwirrung, Sp.