ἀσυνήθης
ἀσυνήθης, unaccustomed, inexperienced, unacquainted
- unaccustomed, χῶρος, τόπος, Emp. 118, Aen.Tact. 16.19; τὰ ἀ. Hp. Aph. 2.50; ἀσύνηθες τοῖς ζῴοις τὸ πίνειν Arist. HA 606b26; φαντασία ἀ. πράγματος Stoic. 3.98, al.; not customary, ὅπερ οὐκ ἀσύνηθες ὀνομάζειν Phld. D. 3.2.
- II of persons, unaccustomed, inexperienced, Hp. Aph. 2.49, Plb. 10.47.7. Adv. -θως Plu. QConv. 2.678a.
- 2 unfamiliar, of persons, Arist. EN 1126b26; ἐν ἀνδράσιν ἀ. amongst men unknown to them, D.H. 8.44.
I
1 de cosas y abstr. no acostumbrado, insólito
χῶρος
σιτία
φαντασία
ὁδοί
πᾶν ... τὸ παράσημον
ἀσύνηθες αὐτοῖς (τοῖς ζῴοις) τὸ πίνειν
βίος ... ἀ. τοῖς ἄλλοις βασιλεῦσι
τόπους ... τοῖς ... πολεμίοις ἀσυνήθεις
ὅπερ οὐκ ἀσύνηθες ὀνομάζειν
• subst. τὸ ἀ. Ath.189b, Plot.4.4.37,
τὰ ἀσυνήθη op. τὰ συνήθεια
2 gram. inusual, raro
τὸ ἀσύνηθες τῆς ἀντωνυμίας
τὰ εἰς ‘ειρ’ ὑπὲρ μίαν συλλαβὴν ἀσυνήθη
3 de pers. no familiarizado, desacostumbrado op.
συνήθης
• c. gen. falto de experiencia en
γραμματικῆς
τῆς ἐδωδῆς ταύτης
II adv. -ως sin costumbre, sin experiencia Plu.2.678a, Sch.Ar.Pl.555.
1. van pers. onervaren; onbekend.
2. van zaken ongewoon, ongebruikelijk.
- unaccustomed, inexperienced, unacquainted, with others, Arist.