ἀσυνήθεια
ἀσυνήθεια, want of experience
ἀσυν-ήθεια, ἡ,
- unfamiliarity, Arist. Metaph. 995a2, Thphr. HP 9.17.2; ἀ. τοῦ δικολογεῖν inexperience in . ., Arist. Rh. 1368a21, cf. Plb. 15.32.7.
falta de costumbre, inexperiencia
τὰ παρὰ ταῦτα ... διὰ τὴν ἀσυνήθειαν ἀγνωστότερα
τοῦ δικολογεῖν
αὐτῆς (ῥητορικῆς)
τῶν παρεστώτων
ἀσυνήθεια, ας (ἡ)
1 défaut d’habitude, Arstt. Metaph. 1, 3, 1 ; Th. H.P. 9, 17, 2 ||
2 p. suite, ignorance de, gén. Arstt. Rhet. 1, 9, 38 ; Pol. 15, 32.
Étym. ἀσυνήθης.
ἀσυνήθεια, ἡ, Ungewohntheit, Arist. rhet. 1.9 ; Theophr.; Unbekanntschaft (aus Mangel an Umgang), τῶν παρεστώτων Pol. 15.32.
ἀσυνήθεια
ἀσυνήθης
- want of experience in a thing, c. gen., Arist.